Page image — the source of record
Machine transcription
شماره ( دوم ) سال دوم
مجله کابل
( ٤٢ )
محمد ابن وصيف سکزی :-
در سیستان اول کسیكه شعر فارسی گفته محمد ابن وصیف سکزیست كه در سال ٢٥٣ در مدح يعقوب بن ليث صفاری شعر گفته و تا سال ٢٩٦ هم زنده بوده است از کتاب تاریخ سیستان که در بین سنه های ٦٧٥ - ٦٨٠ نوشته شده است ( تاریخيست قلمی و منحصر بفرد و نسخه قلمی آن در طهران تعلق بملك الشعرای بهار دارد ) معلوم میشود که علاوه بر شاعري سمت منشی گري يعقوب و عمر و ابن ليث صفاری را هم داشته است از اشعار او غیر از قطعه كه در فتوحات يعقوب صفاری ساخته است دیگر شعری در تذکر های موجوده فارسی بنظر نرسید .
اما فاضل ایرانی جلال الدین اصفهانی در جلد دوم تاریخ ادبیات ایران اتکا بتاريخ سیستان نموده مینگارد : ( كه شاعر مزبور بعد از وفات یعقوب متوفی ٢٦٥ حیات داشته و در سال ٢٨٣ در خصوص كشته شدن رافع بن هرثمه شعر ساخته و در سال ٢٨٧ قطعه ساخته و بعمر و بن لیث فرستاد که دران موقع در بلخ بدست امیر اسمعیل سامانی اسیر و بسمرقند او را فرستاده بوده است و نیز اشعاری تاسف آمیز ساخته ودران ها اشاره بضعف خاندان صفاری کرده است ) كه صاحب تاریخ سیستان در ضمن وقایع سال ٢٩٦ آنها را ذکر میکند تاریخ وفات او معلوم نشد و تا ٢٩٦ حتماً زنده بوده است : -
ابوالعباس مروزی :-
علامهٔ ایرانی مرزا محمدخان قزوینی مقاله كه در خصوص قدیم ترین شعر فارسی در جریده کاوه نوشته است مینویسد : ( اغلب کتب ادبيهٔ فارسی و تذکرهای شعرا قدیم ترین شعر فارسی را به ابوالعباس مروزی نسبت میدهند که بزعم ایشان در سنه ١٩٣ هجری ( ١ ) در شهر مرو قصیدة در مدح مامون گفته بوده که مطلعش این است .
ای رسانیده بدولت فرق خود بر فرقدین
گسترا نیده بفضل و جود در عالم یدین
( ١ ) صاحب مجمع الفصحاج ١ ص ٦٤ در سنه ١٧٠ مینویسد و آن سهو واضح است چه فقط در در سنه ١٩٣ هارون الرشید خراسان وفات شرقی ملك خود را بتامون واگذاشت ومامون خود فقط در سنه ١٩٣ یعنی همان سال وفات هارون بمرو رفت نه قبل ازان .
١٦٢
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.