Page 1103

شماره (اول) سال دوم دپښتو ژبه درپوپلاردی (۱۱۷) چه پس له ایجاد دلیكلو نه لیكلی سوی دی وه كورو بیاهم دغه قوم به په همدی ځای کښی بیا موندو او كه بعضی لیكلو كانوته چه په بعضی کوښو اوغرو کښی دافغانستان پیدا کیږی و كورو لیكل به ئی له رقه دقدیم سانسكریت دخط پیدا کو بیا مجبور کیږو چه افغان ته اول ټكه داریان ووايو اووی بولو اوهرکله چه طرز اولهجه اواسلوب دپښتو دږغی بڼور وکورو ډیره لږنی او بسيطه چه دډیرو ږغو پیشرو حسا بیږی پیدا بيكو كه ټکه او پلار دټولو ږغو داریان ئی وبولوجای لری . اودا ټوله اقوام او اوسیدونکی دافغانستان چه نن ورځ په رنګارنګت نومو سمی دی ټوله له یوه پلارنه او پښتون بلل کیږی . ولی چون زمانه ډیره تیره سوی ده اوله احوله وړاندی له تاریخ نه ئی لږمعلومات وه اخلافوته پاتی سوی دی اوهر کله میدان دجولانګاه او استیلا دخپلو همسایګانو وه له دی جهة ژبه دپښتو وسعت ندی پیدا كړی یواځی په ښځ دځپلو دیوالو چه سرئی وه آسمان نه رسیدلی محصور پاتی سوی ده اوبعضی چه و ځای د استیلانه ئیږدی یا دبل تر اثر لاندی سوی دی خپله اصلی ژبه دپښتوئی ایره كړی ده . سره لدی چه دپښتو ژبه دافغانستان په غرو کښی ئی خپل عمر تیر كړی اوله خپله اصلی وطنه وبهرته نده وتلی او کشمکش دیګانه ؤئی ډیر لیدلی دی بیا هم خپل اصلی قواعدئی ندی ایر كړی اودهیچا به دام نده كښیوتلی او خپل ادبیات او شیرین نكات ئی ټوله ساتلی دی چه دافغان دسرشار اونارك حسیات او آزاد طبیعت نمایندګی كوی او ډیر شرقی علوم لكه تفاسير ، احاديث ، فقه ، منطق و غیره په پښتوژبه ترجمه او ډیر نامدار شعرادپښتو دربی لكه رحمان ، سلیم ، شیدا ، حمید ، خوشحال وغیره تیرسوی دی . خصوص كه څوك وغواړی اصلی نکات اوشیرینه وبنا اوادبیات او صحیح اوست عواطف اوملی روحیات دپښتو و ګوری ؛ نو دی به پراخو دشتو او لوړ وغړو او شنو درو کښی چه اصلی ځای دافغان او دهغه پښتو چه دبلی ژبی سره نده ګډه سوی طبیعی ادبیات چه مقصد دافغانی دلندوی دی ودی واوری چه نمونه ئی داده : خلق به وائی چه ښنکرف دی ما دزړ ګی په ینو ښکلی کتابونه په درست جهان بدی ور نکړم وطنه هیچیری دی ساری بوینم د تا د بدن ښكل رابع دی په نتیجه کښی می زړه دری وری شنه ۱۱۷