Page 1099

شماره (اول) سال دوم دپښتو ژبه دپږنویولاردی (۱۱۳) دپښتو ژبه دزبو پلار دی (په قلم د آقای امین الله خان زمر لای) انسان خلقتاً انسان پیدا سوی دی ، اوله یوه پلار او مورنه چه حضرت (آدم او حوا علیهما السلام) دی ، داد وئی سلسلی او نسلونه د بشریه و جود راغلی دی، او دا رنگ برنگ ژبی چه نن ورځ په مینځ داوسید ونکی د مځکی کښ رواج او خبری باند کیږی په اول کښ یوه ژبه وه ځکه چه مور او پلاری یووه ، هر خونی چه ډیر والی ئی پیدا کړ او په طائفو او تبرو او جنسو تقسیم او و ویشل سول جد اوالی دژبی ، رنگ ، چهره عادت ، طبیعت ، به دوی کښ پیداسو نو وراندی له دی چه دژبی بحث وسی که لږ له تقسیم او سلسله د بشر څخه بیان وکو و خپل مقصد ته به نږدی سو . تقسیم او ویش دبنی بشر مقصد زموږ له تقسیم دبنی بشر ځنی دادی چه لږ تحقیق او پلټنه وکړو چه داتوله طائفی او قبیلی چه له نوع بشر ، بدنیا کښ اوسید ونکی دی خونی یو تربله نیږ دیوالی او قرابت لری او کمنی کمنی طائفی ویوی پیړی او پلارته رسیږی ؟ پدی باب کښ خوشی باید ولیده سی . (ا) (خاصی دجسم) مثلاً : رنگ ، پوست ، ویښته ، قد و اندام . (ب) (ژبه) مثلاً : مشابهت او یورنگ والی د خبرو ، او دکلو دخوقو مویو تربله او یورنگ والی د ترکیب د ټو کرانو دخبر واو د گډوډوی . (ج) (زاړه نقلونه) مثلاً : زاړه نقلونه چه زړی ښځی ئی کوی یابعضی عادتونه او بعضی اعتقادونه . (د) (قدیمه آثار) مثلاً : کیندلی کانی ؛ هيا کل او چهری ، قدیمه ښاوی ، زاړه قبرونه ، اوزاړه شیان چه له خاور وڅخه راوزی . دادی چه هر څو پدی شیانو کښ په مینځ داقوامو او قبيلو کښ نيزدى والی او مشابهت وی ۱۱۲