Page 207

عشق ووظیفه یا شب اخیر علاقه مند بسازد !... ضابط خود را راست کرده میگوید؟ ـ چه گفتی ماریا؟.. ـ هیچ تلاش نکنید!.. به بینید من چقدر نرم و با خونردی شروع به سخن زدن نمودم!.. شما هم همین طور باشید!.. ـ ماریا چیزی در دل داری !.. رجا میکنم قدری واضح تر بگوئی !... دختر خیلی لاقید و خون سرد معلوم میشود : ـ چیزی را که میخواهم بگویم ، تنها اینست که ، امشب شما را نمیگذارم بروید!.. ـ گفتم امکان ندارد ماریا !.. هنوز نفهمیدی ؟.. ـ پس محقق میروید؟... ـ بلی میروم!.. دختر دفعتاً ساکت میشود... دستهای خود را بزانوهای خود گذاشته آهسته آهسته ایستاده میشود ... دست های ضابط را گرفته بطرف خود میکشاند... ـ خوب طوریکه میخواهید، فاروق ... ولی بیائید قدری با هم بنشینیم !.. بعضی چیزها است که باید بشما بگویم !.. کپاپیتان بساعت دیده میگوید: ـ ماریا ساعت از ۱۱ گذشته .. باید من زودتر بروم ! . . ـ میگویم بیائید ! . . زیرا هر دقیقه امشب برای من بقدر يك سال قیمت دارد ! . . بیائید بیائید . . . به سخن های من گوش دهید ! . . هر دوی شان روی آرام چوکی قرار می گیرند . . . دختر گریه میکند . انگشتان ضابط را در بین دستهای خود گرفته است . . . شعاع کمرنگ مهتاب از پشت پرده های پنجره داخل خانه را روشن کرده . . . روی گندمگون دختر در پرتو این شعاع خفیف خیلی قشنگ بنظر می آید . . . ـ فاروق ! . . . صدایش مثل اینست که از گلوی فشردهٔ بیرون شود . . . بعد با وضع پر اضطرابی ـ ۲۰۰ ـ