Page 18

عشق وظیفه یا شب اخیر - مادمو ازل. مساعده بفرمائید که با شما كمك كنم!... دختر جوان بايك عالم غيرت خودرا از آغوش ضابط پس کرده بپای خود ایستاده میشود و از کناره های زینه محکم میگیر دچشم هایش خیلی بزرگ و پرحدت دیده میشود ... تا حال هم به دهشت و حیرت بطرف ضابط می بیند... دقیقه بحال خاموشی می ماند، بعد از کمی که هیچ انتظار برده نمی شد، دفعتاً بالای ضابط حمله کرده و از یخن او میگیرد و با تمام قوت خود دیوانه وار فریاد می کند . - بگوئید، بگوئید، پدرم را چه کردید ؟.. پدرم در کجا است ؟.. نظير يك صدا ئیكه در ضیاء کم نور وفضای خالی بزرگ كليسا رفته رفته اسرار انگیز و عمیق میشود، صدای دوشیزۀ جوان هم درین سالون بزرگ اسرار آمیز و عمیق شده میرفت. - پدر، پدر !.. ضابط بايك هیجان عمیق میلرزد . . . کوشش میکند که از بند های دست دختر بگیرد ... رویش از خط های یاس و اضطراب پر گشته است میگوید: - مادمو ازل، قدری بخود بیائید !... تمام واقعه را بشما می فهمانم !.. - بگذارید مرا... بمن نزديك نشويد!... - خیلی خوب؛ فقط يك جرعه آب بنوشید که خفه می شوید !.. - میگویم مرا بگذارید !.. بگوئید پدرم را چه کردید، و در کجا است؟.. - مادمو ازل؛ میگویم!.. - کجااست ؟ - در پایان ! دختر بايك عالم امید چشم های سبز خودرا باز کرده به چشم های ضابط نگاه میکند... لب های كوچك و نازك لعل گونش لرزیده و يك صدای خیلی باريك و آهسته را میشنویم : - زنده است؟.. - ۱۱ -