Page 40

۲۱ روشن وکاملی ایراد نموده گفت این ها اعضائی میباشند که سعادت بدن از آن ها تشکیل می یابدوزندگی جسم بدون روح صورت نمی پذیرد وروح این جسم یا نبوت است و یاحکمت لیکن فرق این هردو آن است که نبوت عطیه الهی است ودست کاسب برآن نمی رسد وخداوند بهر که فضل او اختصاص بخشد مخصوص میگرداندو ذات باری به حکم تخصیص رسالت خود بهتر میداندو آنچه حکمت است در اثر فکر وتدبیر درعلوم حاصل میگردد و ذات نبی از خطاء محفوظ میباشد وحکیم مامون شده نمی تواند بلکه در خطاها می افتد و احکام نبوت ها به حکم خداوند اعلی نازل میگردد و باطل را گنجایش ندارد(ولایاتيه الباطل من بين يديه ولا من خلفه) وتمسک بر آن از فرائض ایمان است لیکن اتباع اراء حكماء بر ذمه های قوم لازم نمی باشد مگر آنچه اولی وافضل بوده بشر طیکه مخالف شرع الهی نباشد. این است آنچه او نسبت به نبوة ذکر نموده بود و این مسئله به آنچه علماء امت اسلامی اتفاق دارند موافق است لیکن « حسن فهمی افندی حق را باطل وا نمود ساخت تا او را از کار واعتبار اندازد پس به مردم اشاعه داد که شیخ جمال الدین گمان دارد نبوة صنعت است و برای اثبات این دعوی میگفت که نبوةرا در نطقی که تعلق به صنعت دارد ذکر نمود مطعون شدن جمال الدین ترقی این خطاب را شیخ الاسلام نمیخواست زیرا در دل خـود نسبت به جمال الدین بغض وحسد داشت پس او را در عقیده متهم ساخته و بعض جرائدرا به یاد آوری این هنگامه تشویق داد و چندی از واعظین را در مساجد بر خلاف او گماشت سید جمالدین خواهش محاکمه شیخ الاسلام را مینمود لیکن بعض دوستان او را ازین مطالبات بازداشته توصیه تامل نموده میگفتند که در اثر طول زمان واقعه محقق خواهد شد و این دسائس بی اثر خواهد ماند مگرسید جمال الدین خاموش نشده جنگ قلمی در بین ایشان سر گرفت و بعض از ارباب جرائد آزاد دور سید جمال الدین فراهم گردیدند