Page 976

( ٣٩٧ ) قدیم ترین سموچ های بامیان در اطراف هیکل ٣٥ متری و آنهم در پای جدار کبیر در زیر پارچه های احجاری واقع است که از سموچ های فوقانی افتاده است یکی ازین سموچ ها را موسیوها کن در ١٩٣٠ حفر یات نموده و آن در مطالعات و آثاری که راجع به بامیان نشر شده به اسم سموچ (G) معروف است . این سموچ حتماً قبل از ظهور مسلمانان درین دره در اثر ریختن احجار از قسمت های فوقانی جدار خراب شده است زیرا در دیوار ها ونیمه سقف آن تصاویر خلاف معمول دیگر سموچ ها سالم بود. اصول تر کیبات این سموچ مرکب از نقاشی وهیکل تراشی بوده یعنی استادان صنعت کار طوری پر و گرام تز ئیما تی این سموچ را تر تیب داده بودند که بدون اینکه محسوس شود از نقاشی و تصاویر به تزئینات برجسته منتهی میشد این رویه در روم عصر «اگوسن »معمول بود در سموچ (G) آثار نفوذ استادان دگند ها را» و مدرسه هده واضح معلوم میشود . مجسمه های بودا و دیگر ارباب انواع فرعی همه به رویه مدرسه گندها را ساخته شده و در طرح موی رویۀ یونانی ثابت است، به این ترتیب موسیوها کن بدون تردید تاریخ نقوش و تصاویر برجسته و هیکل های این سموچ را به قرن سوم مسیحی نسبت میدهد . فراموش نباید کرد که صنایع ساسانی ها هم از راه دختر نوشیروان در قرن های سانتر در بامیان تاثیر انداخته و این اثر در سموچ های CوD وسموچ های دره ککرك مشاهده میشود. اما سموچ ( G) از نفوذ صنایع ساسانی بکلی پاك است زیرا این صنعت فقط در قرن ٤و٥ مسیحی در نقاط فوق ظهور کرده و سموچ (G) قراریکه تصریح نمودیم مربوط به قرن ٣ مسیحی است چون بامیان روی معبر بزرگی واقع بود که یکطرف باختر را به حوزه سند و جانب دیگر حوزه کابل و کاپیسا را از راه هنبك وبلخ وواخان به اسیای مرکزی وصل میکرد طبعاً در قرن های ٤-٥-٦-٧ وحتی تازمانه های بعد تر یعنی تا قرن ٩مسیحی کاملا دست بودائیان ازینجا کوتاه میشودبارفت و آمد قافله ها وزائرین و صنعت کاران نفوذ خودرابه ممالك همجوارپرا گنده نموده و از آنها متا ثر شده است.