Page 973

( ٣٩٤ ) (لى) شمالاً جنوباً انبساط دارد. این دره در داخل کوه های پر برف واقع است. ساکنین آن از وادی های کهستانی استفاده کرده در شهر ها در دایرهٔ امکانات پیداوار محل زندگانی میکنند . پایتخت آن به جدار سنگی متکی و دره را فرا گرفته است . طول این شهر از ٦ الی ٧ (لی) و بطرف شمال به پوزه نشیب داری منتهی میشود. حاصلات زراعتی آن عبارت از گندم زمستانی است . گل ومیوه بسیار کم دارد. برای تربیه حیوانات خیلی مساعد است چنانچه گوسفند واسپ زیاد در آنجا تربیه میشود . آب و هوای آن خیلی سرد وعادات اهالی خشن است. البسه آنها غالباً پوست حیوانات و پارچه های پشمی کلفتی است که در خود دره تهیه میشود . رسم الخط ، معتقدات و مسكوكات آنها شبه ( تو ـ هو ـ لو ) یعنی ( تخارستان ) میباشد. زبان شان اگر چه کمی با ساکنین تخارستان مختلف است معذالك طرز کلام آنها خیلی بهم مطابقت میکند . از نقطهٔ نظر سادگی و عدم تزویر در عقاید ، اهالی این دره خیلی از ساکنین مما لك همجوار مزیت دارند . درین دره چندین هزار سموچ و چندین هزار رهبانان وجود دارند که پیر و طریقه Tshou-Che-Chou تشو ـ شو ـ شو ( لوکاتارا وادن Lokattaravadin) میباشند این فرقه را متینیه یا(هنایانا)هم گویند. به شمال شرق شهر شاهی ، در بغل كوه يك مجسمه سنگی ایستاده بودا وجود دارد که ارتفاع آن ١٤٠ تا ١٥٠ قدم است و رنگ طلائی وزیورات قیمتدار آن با تلئلو میدرخشد . بطرف شرق این مجسمه در يك سموچ معبدی است از بناهای یکی از شاهان قدیم این دره. بطرف شرق معبد مذکور مجسمه ایستاده بودا ساکیامو نی وجود دارد كه ارتفاع آن تقریباً ۱۰۰ قدم است. بدن مجسمه تکه تکه ریخته شده وبعد در اثر وصل نمودن تکه های علیحده مجسمه کامل بودا را برپا کرده اند .