Page 805

(٢٣٤) داشت وازهمین جهت دردو منتهای الیه غربی وشرقی « گندهارا » و « کا پیسا » ( حوزهٔ کهستان و کوهدامن ) و «پوراشاپورا» (پشاور) دو پایتخت داشت که یکی مرکز تابستانی و دیگری مقر زمستانی او بودحتی به بعض روایات بعض ایام اواثر بهاروروزهای اخیر خزان رادرمیان این دو نقطه در حصه میگذرانید که کلمهٔ « ننگر هار » ازان بخوبی نمایندگی میکند . به این ترتیب به استثنای اوقاتی که نقشه های کشور کشائی سفر سلطنتی را ایجاب میکرد بقیه اوقات اوعموماً دریکی از نقاط گندها را میگذشت واز همین جهت در روایات قدیم عموماً بصفت «شاه گندها را» خوانده شده است . شهر شاهی کاپیسی : در شمال وادی کابل جلگهٔ سرسبزوحاصل خیزی است که حصار کهستانی قشنگی آنرا احاطه کرده وچهار رودخانه خروشان وسیلابی غور بند ، شتل ، پنجشیر ، سالنگ از دامنه های جنوبی هندو کش فرودآمده واز زاویهٔ شمال غربی وارد این جلگه زیبای ما نند میگردد . بعد از کمی فاصله اول شتل وغوربند و بازسالنگ و پنجشیر بهم یکجا میشوند وقدری پایان ترهمه آبهای مذکور بهم مخلوط گردیده وبنام رودخانه پنجشیر بطرف شرق جریان می یابد . قسمت همجواری که بطرف جنوب وجنوب غرب مجرای این رود خانه بزرگ افتاده امروز بنام « کوهدامن» وحصهٔ کو هستانی که در امتداد شمالی ان واقع است بنام « کوهستان » یاد میشود و در دوره های پیش از اسلام مجموع آنرا معمولا « کا پیسا » میگفتند . کاپیسا همان طور که امروز حاصل خیز وشاداب ويك قطعه باغ وتا کستان قشنگ است در زمانه های باستان هم ازین نقطه نظر شهرت زیادداشته و تاجائی که از بعض منابع معلوم میشود حتی در قرن ٦ ق م معاصر تهاجم سير وس هخامنشی در آریانا شهر مستحکمی در اینجا وجود داشت و معاصر همین زمان پانی نی انگور وشراب آنجارا تعریف میکند .