Page 688

(۱۲۹) آنها را «سکوتوا » Skuthoi خوانده اند در کتیبه های داریوش اول هخا منشی به اسم «ساکا» Saka ذکر شده اند و ماخذ چینی ازایشان بصورت «سی» Sai واشکال دیگر اسم برده اند . قراریکه از روی تصاوبر « یونان و سیتی » «قل او به Kouloba و « ور و نیژ Voronei معلوم میشود «سیتی ها» روی هم رفته اشخاص ریش دار بوده و مانند اسکائیها شاخه دیگر شان که در صحنه های «پرسه پولیس» دیده میشوند کلاهای گوش بتمك نوك تیزی به سر میکردند تا از شمال شدیدعلف زارهای شمال در امان باشند . ایشان یعنی ساكها و سیتی ها همه لباس فراخی می پوشیدند که مرکب از پیرهن و شلوار فراخ بود. اسپ که حیوان مخصوص جلگه های وسیع علفزار است رفیق دائمی آنها بود و از تیر و کمان خویش جدائی نداشتند. قراریکه رونه گروسه در صفحه ٣٦ کتاب «امپیردستیپ » ( امپراطوری علف زار) خود تعبیر میکند این کمان داران اسپ سوار شهر نداشتند وا گر هم داشتند شهرهای متحر کی بود مر کب از کراچی ها که زن ها و دارائی خود را در آنها انداخته واز یکجا بجای دیگر نقل میدادند ثروت ایشان بیشتر عبارت از لوازم سوار کاری وبعضی زیورات وقال بود و به این ترتیب از قرن ۷ تا قرن سوم قم در جنوب علاقه وسیعی که از تیان شان تا اورال انبساط دارد زندگانی داشتند. قراریکه پیشتر شرح دادیم درین شبهه نیست که اقوام «سیتی» همه شاخه ئی از عناصر آریائی بودند و از لحاظ قرابت زیاد با کتله آریائی باختر جزء این کتله هم بشمار میرفتند تنها اینقدر بود که ایشان به حیات بادیه نشینی ویغما گری خو گرفتند و از تاثیر تهذیب باختر بیرون ماندند چنانچه رونه گروسه درین باب اشاره کرده و میگوید که ایشان از ائین مزدئیسم تاریخی و رفورم زورا تستری بی نصیب ماندند.