Page image — the source of record
Machine transcription
(٣٢٤)
از خلال اوستا معلوم میشود وقتیکه سن دخترها متقاضی میشد شوهران نیرومند
ور شید نیاز میکردند. برای خواستگاری به والدین و یا به کسانیکه حامی دختر
می بود، مراجعه میشد. در بعضی مواقع به خود دخترها هم مراجعه میکردند
و از اینجا آزادی آنها در انتخاب و قبول شوهر معلوم میشود.
واضع تشخیص نمیشود که عامل حقیقی عروسی، عشق یا اقتضای طبیعی یا
تشکیل خانه و عایله بوده معذالك قراريكه گاتها قدیم ترین قسمت اوستا
اشاره میکند «عشق و شفقت» تنها عوامل خوشی زناشوهری تلقی شده است.
در عصر اوستائی این طور هم قاعده بود که بعد از موافقت طرفین «عروس خیل»
و «داماد خیل» عروس به داماد سپرده و اعتماد میشد و این دوره تا زمان
انجام عقد عروسی کم و بیش طول میکشید و ممکن چند سالی هم از بین میگذشت.
مراسم عقد عروسی به تماس دست عروس و داماد و خواندن دعاهائی از طرف
موبدانجام میگرفت و آنگاه عروس با آرایش تمام در طی مراسمی از خانه
پدر به خانه داماد برده میشد، داماد و عروس در خانه خود در عصر اوستائی
بيك عنوان «دمانو پاتهنی» و «نمانوپيتی» یعنی صاحب اختیار خانه یادمیشدند
و ازین معلوم میشود که زن و شوهر در خانه مقام و اختیارات
تقریباً مساوی داشتند. زن مانند شوهر بهمان يك عنوان یاد میشد و امور اداره
خانه خود را هر کدام به تقسیم و سهم خود اجرا می نمودند. یعنی کارهای
خارج خانه، دهقانی، کشت و زراعت، شکار و محاربه کار مرد و تربیه اطفال،
پختن خوراك و دوختن لباس و مراقبت امور داخلی خانه کار زن بود.
زنان عصر اوستائی آریانا مانند زن های عصرویدی در مراسم مذهبی با مردها
شامل میشدند. اولین خواهش شوهر از عروس عفت و پاکی و حفاظه شرف و نام
است و جزئی شبه ئی درین راه منجر به طلاق میشد.
در مسئله عروسی يك چیز بارزی که میان عصرویدی و اوستائی فرق داشت
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.