Page 136

(۱۱٥) وضعیت نه فقط در خاك اصلی آریائی بلکه نزد مهاجرین آریائی هندی و فارسی هم مشهود است و ازهمین جهت است که مهاجرین هند بعد از تمرکز و اجتماع کنار گنگا به تشکیل سلطنت پرداختند و پارسوا و آمادی بواسطهٔ خوردی قبایل از فشار آشوری ها رنج بردند و بعد از قرن ها در اثر تزئید تعداد قبایل تازه وارد و تمرکز و تراکم آنها خویش را از زیر یوغ اسارت سامی ها رهانیدند . بهر حال چون نظام اجتماعی اولیه و قدیم آریائی به اساس خانواده و عشیره و قبیله شروع شده اينك تحولات آنرا ذیلا مطالعه میکنیم. خانواده (کولاKulas) : درین شبهه نیست که اساس اولیه حیات آریائی در باختر وسائر نقاط آریانا به روی خانواده گذاشته شده و خانواده هسته تشکیلات هیأت اجتماعی آنها را تشکیل داده بود آریائیها کانون خانواده گی را خیلی محترم و مقدس می شمردند زندگانی خانواده گی در اثر عروسی اصولی بمیان آمده و نظام خانواده تحت نظارت پدر که رئیس روحانی و اداری بود سرپرستی و اداره میشد، خانه بامفهوم عائلوی و خانواده بحیث اولین کانون كوچك ساده و پر کیف در حیات اجتماعی اولیه آریائی رول مهمی بازی کرده وروح آنهم وجود زن بود چنانچه «ویسوا میترا» ریشی بزرگ وفرزانه این فلسفهٔ حیاتی را به این وجیزه ادا کرده که : « زن خانه است » عروسی که تهداب تشکیل حیات خانواد گی میباشد نزد آریائی ها در اثر عشق وعلاقه طرفین انجام میگرفت. عموماً در يك خانواده آریائی تا سه پشت اعضا وجود داشت و ازان غالباً تجاوز نمیکرد زیرا طوالت عمر در میان ایشان نسبتاً کم بود و یکی از آرزوهای آنها که از خلال سرودها معلوم میشود طوالت عمر است. پدر به کلمهٔ«پاتی Patti یعنی (بادار ومالك) یا پیتری Pitri یعنی(غذادهنده)