Page 1300

( ٩١ ) برداشت ، وقتیکه فضل بدر بار مامون میرفت در کرسی بالداری نشسته میرفت ، وچون مامون را میدید از کرسی فرود آمده سلام میکرد و پیاده روان میشد کرسی او را نیز از دنبالش میکشیدند ، تا بعد ازسلام مجدداً در آن کرسی می نشست ، و باین ترتیب امور کشور را حل وفصل میکرد ، فضل فرزندان وخویشاوندان خودش را در ایام وزارت خود نزد سالخوردۀ زردشتی در خراسان به تحصیل و آموختن مقرر کرد ، و لہذا مخالفین او گویند چون آنها بر گشتند در تعالیم شان هنوز آثار آئین قدیم پدیدار بود . در هر حال فضل بن سہل کہ در امور کشور و لشکر مختار ولقب ذي الریاستین حاصل کرده بود ، مساعی خودش را مصروف این نمود که مامون مرو را مرکز خلافت امیرا طوری عباسی اعلان و از ینجا بغداد را جزء متصرفات اسلامی ادا ره نماید ، فضل سر کردگان خراسان را در امور دولت دخل داده ، و مردان زیادی را برای آینده کشور تربیت و تقویه نمود ، یکی از زمرہ اینہا طاهر بن حسین مرد مشہوری بود که بزودی استقلال خراسان را اعلام نمود. در ہر حال عجالتاً فضل مامون را بهمین نقشه بکار انداخت واو را برضد خلافت بغداد آماده ساخت از دیگر طرف فضل بن ربیع که طرفدار جدی عنصر عرب و وزیر امین در بغداد بود، خلیفه متبوع خودش را برضد نقشه های طرح شدہ خراسان تحریک می نمود با لاخره در سال ١٩٤ خلیفه امین برادرش مامون را از خراسان بدار الخلافه احضار کرد و البته مامون وفضل نپذیرفتند ، و امین رسماً مخالفت خودش را بر عليه مامون اعلام ، و نام اورا از خطبه افکنده و خلاف وصیت پدر او را از ولیعہدی خلع نمود ، و در سال ١٩٥ شصت هزار عسکر زیر قیادت علی بن عیسی بن ماهان دشمن قدیمی خراسان - آنکہ پسرش را خراسانیان در بلخ کشته بودند - باستقامت خراسان سوق نمود . در مقابل فضل بن سہل وزیر خراسان طاهر پوشنگی پسر حسین حاکم