Page 1298

( 89 ) خریده و بامهر وی را داده بود و اگر اسپ و اشتری داشتند او داده بود . همین نویسنده در وصف یحیی بن خالد و جعفر بن یحیی عبارات ذیل را نقل میکند : اگر سخن در و گوهر بودی و یا از سخن لعل و گوهر توان ساختی، بيشك كلام آن دو بزرگوار را میتوان لوءلوء و گهر نامید . شعراء عصر هم انقدر که خاندان برمك را مدح نمودند، هیچ خلیفه را بان اندازه نه ستودند. معهذا خاندان برمك در دربار بغداد دشمنان قوی داشتند و دسته های منتقد و متعصب که رفتار بنی امیه را در مورد عجم دوباره میخواستند تجدید شود، ازین نفوذ قوی خاندان برمك منزجر و متنفر بودند ، خود خلیفه هم بتدریج از اقتدار سیاسی و خراسان پرستی ایشان بدبین گردیده و در صدد بود که بازی اسلاف خود را در مورد ابو مسلم با برمکی ها تجدید کند، لهذا در پی بهانه افتاده و بزودی بهانه چندی بدست آورد که بیکی از آنها رها کردن محبوسی بنام یحیی بن عبد الله بن حسن از طرف جعفر برمکی بود، داستان شورانگیز عباسه خواهر زیبای هارون الرشید را که معقوده و دلداده جعفر، و ازو دو پسری برخلاف رضای هارون آورده بود، نیز باین بهانه ها اضافه میکنند. ولی معلوم است سخن همان یکی و دیگرها عبارت آرائی است هارون بزودی مهر تکفیر را که مؤثر ترین آلات قتالة خلفاء دمشق و بغداد در برابر سیاسیون و ملیون امپراطوری وسیع آنها مخصوصاً خراسانیاں بشمار میرفت بخاندان برمکی زده و تبلیغات دشمنان اینخاندان را که ایشان را زندیق معرفی میکرد تقویه نمود . اسم زندقه در عهد عباسی بهر فاسق شرابخوار و بيباك اطلاق میشد ولی بعدها این يك کلمه کش دارسیاسی شده، بهر دشمنی و مخالفی که میخواستند براست یا دروغ بحق یا ناحق استعمال میکردند، اینست که هارون بهمین اسم در سال 187 هجری جعفر بر مکی وزیر خودش را در شبی که تازه از دربار خلیفه بخانه مراجعت کرده بود بواسطه یا سر غلام مخصوص دربار در درون خانه اش سر برید و سائر خاندان