Page 1275

(٦٦) و پوست پاکیزه ، و زبان فصیح خودش بزودی مرکز يك جمعیت عظیمی گردید. ابومسلم میدید که يك عده از خانوادۀ بنی هاشم از طرف حجاج از وطن شان طرد و در بلخ وسائر بلاد خراسان نفی وتبعیذ گردیداند، وعده هم از خاندان عباس در کوفه و حجاز باکمال ذلت در زیر فشار دولت اموی زنده گی میکنند، ابو مسلم مصمم شد از نام این خاندانها برضد امپراطوری اموی استفاده و بجلب و همکاری سائر مسلمین به پردازد و در نتیجه دولت خراسانی تشکیل کند. از دیگر طرف خانواده بنی عباس که از مظالم بی پایان بنی امیه می نالیدند نیز از مدتی باینطرف در صدد رهائی خویش بر آمده و بر علیه حکومت اموی در خفاء مشغول کار بودند، اما عباسی ها بالاخره ازین اقدامات مذبوحی خودخسته و از طرف تمام ممالك اسلامی مأیوس گردیدند، آخرین امید گاه اینقوم صلابت ملیه خراسان بود، ولهذا از مدتی مراجعه باین کشور نموده و توسط اعزام نمایندها و مبلغین ومکاتیب ترحم وهمکاری رؤسای خراسان را جلب می نمودند. محمد امام عباسی هنگامیکه مبلغین خودش را برای دعوت مردم بخلافت خود اعزام مینمود چنین خطاب کرد: مردم بصره عثمان پرست و از کشاکش کناره گیرند و گویند بنده خدامقتول باشد بهتر است تا قاتل. اهالی جزیره خارجی و فراری هستند وباآنکه عربند بروم مانند و با آنکه مسلمانند اخلاق مسیحی دارند، اهالی شام با ما دشمن و جز آل سفیان دیگری نشناسند، مردم مکه ومدینه ابوبکر وعمر میخواهند، پس شماها بایستی متوجه خراسان شوید که شجاعت آنها معلوم، وقلوب شان از عقاید مختلفه بلکه از دین تهی و از فساد خالیست، ایشان آزار دیده مستعد انفلاق و خواهان تغیر خلافت میباشند، آری خراسانیها پیکر قوی ، سینه پهن، سربزرگ ، ریش انبوه ، صدای هولناك ، سخن درشت، دهن دهشت آوردارند .» در سر تشکیلات مخفی عباسی همیشه يك نفری ازینخاندان بعنوان امام قرار میداشت و در وقت ابو مسلم این رئیس ابراهیم امام بود که پدرش محمد مؤسس