Page 113

(۹۲) که بجنوب آن باید « پکتین » یعنی خاک « پکتیها » را جستجو کرد کوهی موسوم به « پرسوتس Persuetes » جدا میکند . هر دوت پکتیس ها وخاك مسكونه والسه وعرف و عادات و بعضی شهر ها ورؤسای آنها را خوب میشناخته و با وجودیکه معلومات او خیلی کم ، و بیش از چند جمله ئی نیست معذلک جملات او هر کدام بجای خود بسیار مهم و از آن بعضی نظریه های اساسی بدست می آید . در باب لباس و اسلحه آنها می نویسد : « پکتیس ها Pactyces لباسی داشتند از پوست و تیر و کمان آنها به شکل ونمونه محلی خود شان بود ، رئیس ایشان ارتیت Artante پسرایتها متر Ithomatre نام داشت . » نقطه مهمی که از یاد داشت های هر دوت بدست می آید تشابه عرف وعادات پکتیس ها با باختری ها است که بذات خود از مسایل مسلمه است و شهادت صریح مورخ معروف یونانی هم آنرا تائید میکند زیرا میگوید که باشندگان حوالی شهر کسپاتیر Caspatyre (کابل) واهالی سرزمین « پكتيك » یا « پشتيخا » از روی عرف و عادات با باختری ها شباهت زیاد داشتند . (۱) پس درین شبهه ئی نیست که « پشت های » هر دوت عبارت از کتله «پشتون» امروزی و «پکتیای او » عبارت از « پښتیخواه » سه چهار صد سال قبل و « پښتونخواه » است که تا امروز از بین نرفته، حالا که شکل باستانی این کلمه را یافتیم مفهوم جغرافیائی قدیم آنرا در چوکات آریانا ذکر میکنیم . « پكتيكا » یا « پښتیخا » متذکره هر دوت از نقطه نظر جغرافیائی عیناً قطعه «پښتونخواه » امروزی را در بر میگیرد و شامل اراضی است که شاخه های کوه سلیمان وسفید کوه یعنی « سپیتاگونا گیری » اوستا و سپین غر امروزی در ان منبسط میباشد و از آب های جاری آن سیراب میشود. پیلو حدود شمالی این قطعه را (۱) صفحهٔ ( ۲ ) این اثر : 1882 .Etude Afghane par V. Henry Paris