Page image — the source of record
Machine transcription
۳۷
سرداری و نوابی و القاب رکن الدوله برای مظفرخان بن نواب شجاع خان کما فی
السابق امتداد یافت و همچنان بر وفق فرمان جداگانه حکومت علاقه های تهل و کچی
در پای سنده بر حسب وعده بنام نواب و سردار محمد خان سدوزائی بلقب دولتی
(امین الدوله) شرف اصدار بخشید و برای اینکه نواب مظفرخان سدوزائی از حیث سابقه داری در امور
تصدی ولایات خویش ابراز کفایت و صداقت مینمود در متن فرمان اشارت برفت تا از حقوق
و متصرفات نواب محمدخان امین الدوله در ایالات تهل و کچی در پای سنده نپایداری و معاضدت
نماید تا در امور حکومت مذکور ضعف و اضمحلال رخ ندهد . نواب مظفر خان در مرور
کمی بدار السلطنه کابل توقف کرده با همراهان خود عازم ولایت ملتان شد و همچنان
نواب محمدخان میخواست عازم ولایت خویش شود اما اعلیحضرت زمانشاه برای اینکه
او را در امور سیاست سلطنت خویش تربیت نماید در حالی که شهزاده همایون باشرف البلاد
قندهار استقلال و تمکن داشت آنجا فرستاد .
نواب مظفرخان و نواب محمدخان فرمانهای برقراری و اعزازی ایشان در اواسط سال
۱۲۰۸ ه ق در ولایات متصرفه ایشان از دارالسلطنه کابل مواصلت کرد. نواب محمدخان
چنانکه قسمتی از احوالات او در ضمن واقعات شهزاده همایون و حکام عصر زمانشاه نبشته شده
می آید در اخیر از مردان نیرومند سلطنت درانی محسوب شد و در نتیجه بیدستی حکام
درانی ملتان اول قلعه مونه را از تصرف مردم بلوچ برگشاند و بعد از چندی با شارت
اعلیحضرت زمانشاه شهرلیه را از تصرف عبد النبی خان سرائی به نیروی خود بدست
آورد و پس ازان قلعه منکیره را متصرف شده توانائی کامل برخویش حاصل کرد
و در مرور ایام سلطنت اعلیحضرت زمانشاه بر استطاعت خویش بمراتب افزود و در اواخر
دارالامارت محمد خان قصبه آپه قرار داده شد و بنام حاکم لیه شناخته میشد . یعنی پس
از انکه فرمانهای جداگانه مبنی بر استمرار حکومات و اعطای القاب نواب - سردار -
ركن الدوله - امین الدوله بعنوان هر دو شخصیت بزرگ از دارالسلطنۀ کابل
در ولایات متصرفه ایشان شرف انفاذ یافت معروضه تشکر نامه نواب مظفر خان رکن الدوله
نیز بدار السلطنه کابل مواصلت کرد و خوشبختانه اصل ورق خطی او که بدست جناب
سردار علم خان وکیل الدوله (رکن رکین) بدتنگارنده قرار یافته است عکس و نقل نامه
مذکور را که از هر حیث قابل مطالعه و ملاحظه است در برابر این صفحه از نظر مطالعان
میگذرانیم .
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.