Page 78

در آویخت و به ضرب تیغ تیز مخالفان را رانده تا قول دواندند و آن روز رزمی نمود و جنگی افزود که آوازهٔ دلاوری و صیت بهادری خود را از اوج فلك گذرانیده به سمع ملك رسانید مثنوی دایران حمله سردر سرافگندند سر مردان به يك دیگر فدندند سپه یکبارگی برهم بر آشفت زمین در خون فلك در گرد ونهفت زدست سرکشان تیغ سپه تاب چنان می شد که بر آئینه سیماب چو تیغ از خون دشمن ریخت باران بقم شد تیغ در دست جوانان بسا کشته بسا خسته که آن روز شدند از زخم تیر کین جگر دوز همه کار زمین خون خوارگی بود فلك ازد ور خود نظارگی بود و دیگر امرای عظام از یمین و یسار حمله های مردانه نموده دست راست لشکر خصم را پس قول نشاندند و میسره را از ضرب تیغ از التمش گذرانده به اتفاق متوجه اهل نفاق گردیدند و جمعی از تفنگ اندازان به ضرب پیاپی و شلك بی درپی بسیاری از مخالفان را بر خاك عرصهٔ جنگ بی توقف و در نك انداختند و هاتف غیب ندای فاقتلو اهم حیث وجدتموا هم به گوش مجاهدان فرو می خواند . مثنوی سواران زهر سو به یکبارگی دواندند بر روی هم بارگی سپاهی همه کینه جوی و هژبر به نیرو چو شیر و به تندی چو ببر کف آورده بر لب چو پیلان مست پی آب رو شسته از عمر دست بدینسان آن دو لشکر خون ریز و دو حشر فتنه انگیز بر یکدیگر حمله های تند و تیز کردند و فی الواقع محاربهٔ روی داد که شرح آن به عبارت راست نیاید و بیان آن به هیچ وجه در حیز تحریر و تقریر نگنجد ودلا وران ظفر آثار در آن مهلکه کار زار و معرکهٔ خو نخوار به مراسم رزم آزمائی و لوازم مردی و هنر نمائی به نوعی پرداختند که داستان رستم داحتان وقصهٔ سام نریمان را درطی نسیان آورده خط نسخ بر دیباچهٔ اسفند یار کشید ند و هر چند مبارزان مخالف از غایت تهور پای مقاومت در میدان مخاصمت افشردند و تا نم قوت در جگر توانائی داشتند جنگ پیش بردند هیچگونه فائده بران مرتب نشد واز حمله های مردانه شاهزادهٔ بلند همت بی توان وطاقت شدند تا آنکه در خانهٔ كبار آفتاب فتح و ظفر به فحوای انا فتحنا لك فتحا مبينا از شرق کرامت طلوع نمود و به مضمون در رمشحون وينصرك الله نصراً عزيزاً نسیم پر نصرت پرچم رایات ظفر آیات شاهزادهٔ شیر صولت وزیده ماهیچهٔ چتر همایون فال با خورشید عزو اقبال در مقام اجتماع آمد و به عنایت پروردگار علم نصرت توام را به فحوای ولقد نصركم الله براوج فلك دوار نصب فرموده ابواب دولت بر روی ارباب سعادت کشود . مثنوی چو از حد گذشت آن ستیز و جدال فتاد اختر دشمنان در وبال گریزان ازان ورطهٔ پر هراس بیرون رفت خان قبا مند اساس (٦٧)