Page 52

دلیران روان کرد گرد حصار به بازوی هر يك نمایان سیر کمر بسته همچون سنان بهر کار سراز شاخ برزد مگر نیلو فر به تخصیص پلتن فولادی و پلتن ولوجیب الحكم سپه سالار بهادر در زیر برج شاه کرم بیگ در آمده قصد بالا رفتن مصمم ساختند واهل قلعه و حصار نیز در صدد مدافعه و مقاتله آمده چشم های توپ بیست و چهار پوند و تفنگ که در برج مذکور بود بر احوال زار اهل قلعه چندان اشك گلوله ریخت که دل زمین و سر ودست مردان شبر آلین سوخت . چنانچه عبدالرحمن خان کمیدان از زخم گلوله توپ بعد از چند روز رخت حیات به آخرت کشید و سنگ وچوب وخشت آنچه داشتند مانند قطرات ژاله وباران بر سر سپاه فیروزی نشان نثار کردند كه غير مقدورهم و به باد حمله دلاوران و تفنگ های آتش فشان نائره ومیزان طعن و ضرب افروخته گشته صفت آنها اندكى نزاعة للشوى گرفت . مثنوی زهر جانب اعدای پرشور و شر بمدافع هزاران اقلیم گیر غباری که شد بر هوا بیدرنگ از ان قلعه سر آسمان برین زسنگی که آمد كران تا كران ز سنگ ملامت چو مجنون مست زدیوار قلعه ببر کرده سر کشادند شست و کشیدند تیر شد ابرو فشاندند باران سنگ فزون بوداز ان كرمك تا زمین دوتا گشت گردون زیر گران پلان را همه کاسه سر شکست مگر سپاه کینه گذار ولشکر نصرت شعار میدان رزم را محفل بزم وزخم روی را گل سرخ روئی شمرده رو به جانب حصار آورده با اعدای پریشان روز در آویختند ودست در دامن حصار زده عزم توجه به جانب بالا نمودند ومضمون ورد مشحون اینما تكونوا يدرك كم الموت ولو كنتم في بروج مشيدة به گوش اعدا می رسانید حضرت اعلی مدظله نیز در يشوفت پای ظفر انتساب را بر چشم رکاب نهاده به ذات شريف متوجه حصار شد مثنوی شاه سوی قلعه به لشكر رسید کینه وران گرد حصار چو کوه تیر دلیران زده سر بر فلك منعطف از دود تفنگ گشت ماه دود تفنگ ابروایی مهره بار شد زتفنگ بارۀ او پنجره همچو على جانب خیبر رسید بسته صف از هر طرف با شکوه بر مگش بود زبال ملك همچو شب تیره جهان شد سیاه منقل پر آتش از او شد حصار ز آهن آن بهره بر و کنگره