Page 48

مرجل داشت و زیارت مذکور قریب آن بود ولشکر خصم آنرا سنگر خود ساخته هرگاه که سپاه ولوخان کنار سلامت کوچه و کمانه برج می اردند مردم زیارت حمله آورده مزاحم می شدند بلكه اکثر اوقات چند نفر به قتل می رسیدند ولوخان عزم بر قهر اعدا جزم نموده به يك یورش زیارت را از آلائیش وجود نا بود ایشان پاك ساخت ومرجل را در آن زیارت برپا نمود روز دیگر که خسرو خاور علم زرین بر برج قلعه فلك اخضر افراشت وسپاه زنگبار و حبش جيش از ان عرصۀ مینارنگ روی به هزیمت گذاشت . بیت چون برفراخت خسر و مشرق لوای جنگ بر تافت روز معرکه رخ ز شاه زنگ شاهنواز خان با جمعیت بسیار بیرون از حد چند و شمار از پیاده و سوار . مثنوی به کوشش همه شهر برخواستند سنك رزم را لشکر آراستند زمین سایه از گرد غبراز شد درو حشر پیدا شور محشر شد از شهر بیرون شده برولوخان حمله آورد . مثنوی دران روز خلق کثیر از حصار برون آمدند از پی کارزار همه کینه جویان خارا شکاف کمر بر میان بسته مانند کوه پیاده دلیران مردم فگن چونر کماوچشم اسان صف شکن ولو خان تاب مقابلۀ آن جنود نامعدود نیاورده سنگر را واگذاشت درین اثنا جناب شجاعت ماب صفدر میدان دلاوری شیر بیشه بهادری جرنیل فرامرز خان بهادر با دو پلٹن فولادی و لعل کورتی به كومك ولوخان رسید آن دو دلاور عرصۀ جنگ و جویان نام وننگ از غایت حرص جنگ بیوهسا از حیات گسسته کسوت مقاتلت و سلاح محاربت بر تن خود راست کردند و اسباب و تفنگها و تو پیها را نظم و ترتیب داده بقصد انهدام مخالفان رو آوردند وسران (۱) اسلحه بيك محله در زیارت افتاد که میان دصف نمونۀ آمویه و جیحون انگیختند مثنوی دو لشکر بهم یکدگر آویختند ز کین رشته مهر بگسیختند گہی دار دار و گهی گیر گیر ز مین پر کلوخ جهان پر ز تیر و از طرف لنگیان نیز گلوله های توپها و خوشه ژها و خمپارهات تکر گشته تند بر مخالفان می بارید سیاه خصم و شهنواز خان تاب رزم دلاوران وطاقت حمله دلیران نیاورد . مثنوی چو باز و ازین خو نریز افراشت سیاه خصم را از پیش بر داشت ززخمش سروران را خون جوجوش ز تیغش سروران را سر چو کوش رو به وادی فرار نهادند و نایب خندق سیاه منصور به تعاقب هزیمتیان رفته جمعی کثیر (۳۷)