Page 124

نظم تفنگ شعله زن سر کشان خود پوش چو دریای آتش بر آورده جوش زبرق تفنگ سپاه رایت نفور همیداشت دستی بسر آتش ز دور یلان را تفنگ کثافت دل شده دل دیگر از مهره حاصل شده تفنگها چو فواره سر کش همه ولی آب آن جمله آتش همه دران مجلس از بهر مستان جنگ تفنگ نقل خون باده لاله رنگ پیاده کسان تاب نیاورده رو بر تافند و سواران نامرد زن سیرت از دیدن پیادگان مغلوب سلطان دچار هراس و بیم شده حضرت اغلو را با چند نفر معدود بر جا گذاشته بدون آنکه زخمی بکسی رسد رو بوادی فرار و سر بدشت ادبار نهاده حق ولی نعمت قدیمی را فراموش ساخته گریز یاشند اگرچه باشهر یار تهمتن بحر نفری معدود و اشخاص مشهور بمی نمانده بود سه دفعه توسن ستیز را بمهمیز غیرت تیز نموده با سنگر خصم خود را میرساند لیکن چون بر دورش کسی نمانده بلاچار بحکم . الفرار و فی وقته ظفر عطف عنان نموده میدان کین را خالی ساخت وراه قندهار را پیش گرفت و سردار امیر افضل خان زخمی شده عقب حضرت اعلی روانه گردید و سردار شیر علی خان و نور احمد خان جرنیل دران تپه تا نصف روز جنگ کرده چون آواز برهمی لشکر شهریاری کوش زد سپاه ایشان شده دست از محاربه کوتاه نموده سلامی گرفت سردار موصوف بمعۀ جرنیل مذکور دستگیر حضر شده غل در پای ایشان انداختند خلاصه مطلب آنکه عساکر غول همه خاك بی ننگی و بی آزار می بر فرق زور گار خود بیخته ولیعمت خود را تنها گذاشته عار فرار را بر نیکنامی قرار اختیار نمودند و صندوق خانه و بعضی اسباب سبکبار که منافی گریز نبود از دست بعضی بی همیتان تاراج شده و باقیمانده اسباب سلطنت و شهریاری از توپ خانه و جبه خانه و خیمه و کمنه نصیب اعدا گردید از نجوست بی همتیان و دنیّت چمدمعشان سردار عبدالرحمن خان وسردار محمد عظم خان صاحب بارگاه و خرگاه و مالك توپخانه و کمند ودستگاه شدند. و سردار محمد اعظم خان که از کابل براه لهو گر روانه شده در وقت مقاتله بيك گروهی توقف داشت بعد از شکست حضرت اعلی وظفر سردار عبد الرحمن خان به نیغتر تمام تشریف فرمای آن جا گردیده بر سلامتی حال خود وفتح سردار عبدالرحمن خان هزاران شکر بجا آورده سجدات شکر انه بدرگاه حق جل وعلی گذرانید آن حضرت در حال پریشانی تشریف فرمای قندهار گردید و سردار عبدالرحمن خان تا غزنین آمده سردار محمد افضل خان والده مشارالیه را که درغزنین قید بود از قیدرهائی بخشید. با خود به کابل برد وشهنوازخان بمعه عموها وبرادران وی نیز درین روز از حبس خلاصی یافت که ایام فتح هرات حکم حبس وقید عموی بمعه عموها وبرادران داشت بعد ازرهائی قید خر میها وخورسندی ها نمود و بعضی از خوانین وامرای حضرت اعلی که مایهٔ افساد بودند وجبراً درین مقدمه در لشکر حضرت همراهه شده بودند در غزنین خودرا ملازم ساختند القصه چون وارد کابل شدند سردار محمد افضل خان را بر تخت نشانده با اسم امیری (۱۰۰) آریانا ۳۰۰ جلد سیدامان الله جعفر و احمد علی جمعلی یوم ۲۲ مر ٣٣٤١