Page 151

(١٤٤) که ناید ازین کرسی زر نشان بجز خون مردم درین طشت نیست که هرکس دراین دور گردون بود که دارا که دارای آفاق بود چو زین دار ششدر فرو برد رخت بیاین مقبره بیرون زدو نان دونان بجز خاك خوبان در این دشت نیست ز گردون درونش پر از خون بود به دار ندگی در جهان طاق بود نبودش بجز گور و تا بوت و تخت لهذا دو سه افراد از استاد دیگر بمد نظر است که باید در همین موقع در کتاب درج شود. فرد هر که آمد در جهان پروز شور عاقبت می بایدش رفتن بگور دررۀ عقبا است دنیا چون پـلی بپۀ او جائی و ویران منز لـی دل منه بر این پل پر ترس و بـیم برك ره سا زو مشو اینجا مقیم نزد اهل معنی این کاخ پـنـج هست چون ویرانه خا لی ز گنج من گرفتم خود تو یی بهرام گور خوا هی افتاد آخر اندر دام گور هیچکس را نیست زین منزل گریز از گدا وشاه واز برنـا و پیر خلاص کلام افسوس هزار افسوس که بادة این خمخانه درد آلود است و نبات این شکرستان هلاهل اندود عالم عالم سرابست تشنه و فریب منزلی است پرفراز و نشیب هستی این بوم رادر پی خماریست وعاقبت این سودا را درسر بغاری است. فرد کدام دل که درین واقعه جگر خون نیست کدام دیده کزین حادثه دگرگون نیست این تودۀ خاك گذاشتنی و گذشتنی است و این تیر مغفاك پر کرده ئی و انباختنی پیوندها همه بریدنی است و خونابه ها همه کشیدنی، خلاصه کلام هر گاه ازین قضیۀ جان سوز دفتر ها را تحریر دار شده ازین سوز و گداز تقریر نکرده باشم زیرا که این دو نهال سلطنت رفتاری بخلق خدا نکرده بودند و محبتی نورزیده بودند که تا مادام قیامت از خاطر خلق محوشوند پس بهتر آنست که ازین وادی هولناك قدم را کشیده راجع به مطلب داریم لهذا قبل ازین تحریر شد که در پانزده مقدمه افغانستان که درقید تحریر است و داخل کـتـاب تواریخ گردیده اینچنین جنگ بزرگ و قتل و قتال عظیم نشده بود زیرا که دوشیر شر زه با لشکرهای غضنفر رو برو افتاده ومقابل گردیده وتقابل ورزیده گاهی چنین اتفاق نیفتاده بود بلکه در هیچ عصر و زمان کهن سالهای روز گار بخاطر نیاورده تاریخهای متاخر در کتب درج نفرموده ومنظور نظر احدی نگردید بهر حال تا آنکه ندای غیبی ندا در داد که ای لشکر قندهار وای افواج خونخوار تا چند کشش و کوشش می دارید وترکی ستیزه می کنید. فرد پرورواز نشاید رد احکام قضا کردند نمی زیبد کسی را در قضا چون و چرا کردند سر کرد بزرگ شما که سردار محمد امین خان بود بقتل رسید و افواج شما از کشته پشته ها پرشد و قلیلی باقی مانده که آن هم بعضی زخمی وبرخی بدتراز آن زیاد براین کوشش بی فایده است سردادنی بدهید.