Page 67

عبدالله خان دیوان بیگی در ظاهر بطور فریب با وازراه مواسات درآمده ودر خفیه جمعی را تعیین نمود که اگر اراده رفتن کند اورا اجازه بیرون رفتن ازمیان قوم ندهند . خبر قید دوست محمدخان پسر وزیر شاه ولی خان در قندهار انتشار یافت والدۀ او بیقراری واضطرب نموده وزیر را برفتن خانۀ عبدالله خان دیوان بیگی ترغیب نمود وزیر موصوف که مصمم رفتن گردید سلیمان شاه که نتیجۀ کیفیت را خوبتر دانسته بود در صدد منع بر آمد ولی نافع نیفتاد وزیر مذکور ولدان دیگر خود را که یکی شکر الله خان و دیگری آزادخان نام داشت با دو نفر خواهر زاده ها همراه رفته به سمت قوم روانه و بخانۀ عبدالله خان دیوان بیگی وارد گردیدند عبدالله خان هر پنج نفر را حبس و عرضهای به تیمور شاه نوشته و گرفتن وزیر و ولدان اورا اطلاع داده بعد خود هم محبوسین را همراه برداشته روانۀ لشکر تیمور شاه گردیده در منزل سیاه آب از مضافات فراه بلشکر تیمور شاه رسیده وزیر ومحبوسین را به نظر او رسانیده ولی افسوس که بعضی مدعا طلبان مفسده جو درعرض راه بین هرات وقندهار تیمور شاه را بقتل او تسلیم کرده بود ند و بگفته آنها تیمور شاه عهد کرده بود تا ایشان را ندید به قتل رسانم همان بود که تیمور شاه حین مواصلت طرفین در دشت بکوا انکو خان بامیزائی فو فلزائی را که قبلا خصومتی با وزیر شاه ولیخان داشت به قتل او مامور نمود انکو خان همان وقت وزیر را باشکر الله خان و دوست محمدخان پسرانش بقتل رسانید و بعد اسلام خان ولد محرا بخان[1] فوفلزائی پدر نائب گل محمدخان دو خواهر زادۀ اور ابقتل رسانیده بالشکربسمت قندهار مرحله پیما گردیدند [1] کدورت اسلام خان فوفلزائی با وزیر شاه ولیخان از سبب بوستان خان برادرش بود که در عهد احمد شاه اورا بزندان انداخته واخيراً به قتل رسانیده بود. ولی آنوقت اسلام خان با ساس توصیۀ اعلیحضرت احمد شاه که فرموده بود تاحیات من است خواهش میکنم که هیچ یك از اقوام واشخاص پی کدورت و عناد با همی نگیرند همان بودکه پس از فوت اعلیحضرت احمد شاه موقع یافته و درین وقت به چنان عمل مرتکب گردید . «۳۹»