Page 291

مرا ز دست فراق تو در دل افتاده هزار عقده که بر عقده مشکل افتاده ازین یکمینه گر آنماه میرسدای قاصد بگو ز تیغ جفای تو بسمل افتاده شب فراق نهان با خیال خود گفتم برد به بستر خوابش که غافل افتاده بباغ عشق تو شا ها نها ل امیدم زخشک سالی هجران ز حاصل افتاده بس گذشت بسویم نیامدی ای گل زگیوئی که بپایت سلاسل افتاده شنیده ام که تمنای کشتنم داری عجب عجب که ترا رحم بر دل افتاده تمیر سد بز مین پای آرزوی دلم زبس بکوی تو دل بر سر دل افتاده زتیر ناز تو مرغ دل ای کمان ابرو بخون تپید ه و بر خاک بسمل افتاده مردودیده دوا بروش دید «راسخ» گفت دو ماه نوچه بيك رو مقابل افتاده غلام محمد شاه جی غلام محمد درویش نوادۀ باقر شاه که از عصر اعلیحضرت تیمور شاه الی ختم سلطنت اعلیحضرت شاه شجاع الملك با وضع فقر در کابل امرار حیات داشته و يك تن از شعراء خوش قریحه آن عصر بشمار میرفت نظر بمرام کتاب ما که بر موضوعات مختلفۀ تاریخ آن عصر بنا یافته است يك مرثیۀ شاعر (٢٢٦)