Page 287

جهان عدل سپهر کرم سحاب عطا محیط گوهر عصمت شهی نکو آئین سپهر مرتبه تیمور شاه نيك اختر که سوده بر کف پایش ز بدر چرخ جبین زفیض گلشن مدحش بهشت فرصت دل زوصف شکر نامش لب و زبان شیرین زخد متش دل من را هزار بزم سرور ز نقش نام رویم طبع صد چمن رنگین چنگویم آن فلك جود را نمیدا نم کمال رنگ صفاتش گذشته از تحسین زهی شهی که نهاد آفتاب از پر تو سرنیاز بخاک جناب او به زمین سزد که مطلع آنسرو قد موزون را اگر بمصرع طو با نما یمش تضمین چه ممکن است شود کوه قاف هم سنگش بگاه لنگر قدرش ببخشد از تمکین بهر کجا که بخواهم بقای دولت تو کنند اهل سما وات يك قلم آمین برنگ حیرت آئینه ات صفا فرش است ز نور پر تو خورشید بر بساط زمین غبار مقدم عزمش جبین بد خواهان سپند مجمر اوباد چشم کو ته بین میر هوتك خان افغان در مزار حضرت میرسیف الدین آقادر استقامت مدفون است «۲۲۲»