Page 265

تیمور بدر كعبه دل خاك نشین باش در دهر اگر صاحب صد تاج و نگینی جنبش تسکین عاجز به هوای تونیست بر سر کنار نوشد صرف سرو کارها من و معشوق هم رنگیم از آمیزش الفت ز یکر نگی نمی گنجد جدائی در میان ما به گلشن رنگ گل پنهان شه تیمور نمی ماند بود معنای رنگین ظاهر از طرح بیان ما طبیعت شه تیمور در سخندانی رفیق مطلع ابروی یار موزون است قصیده که اعلیحضرت تیمور شاه به وصف زمستان کابل سروده اند: چون از کمین سر ما، ترکان کمان کشادند بر کوهسار کابل خفتان ز نقره دادند سلطان دی چو بگذشت بر تخت عاج قوچش دست ادب به سینه و ز پیش ایستادند فرمود تا نمایند تاراج گلستان را دست تظلم آنها بر گلستان کشادند اشجار باغ یکسر بی برگ و بار گشتند داد برهنگی را اطفال شاخ دادند چون فوج دی درآمد در باغ بهر یغما شمشاد و عرعر و سرو لرزیده ایستادند گلشن کشیده بر سر از برف چار آلجا ریحان و سنبل و گل بر مرگ دل نهادند «۲۰۱» تاریخ تیمورشاه (۷۰۰ جلد) ب عبدالطیف ح عزیزالدین غلام حیدر ن رجب علی ۵-۱۲-۲۲