Page 263

اعلیحضرت تیمور شاه درانی که پروردۀ خاک و آب کشور عزیز وو طن مالوف افغانستان بوده و با آن مصروفیت عهدۀ بزرگ سلطنت ولشکر کشی های پیهم اطراف مملکت بهترین در بار علم پروری داشته که از نتائج همان عشق سرشار به ترویج علوم و فنون و پرورش علما وشعرا وخوشنویسان وصنعتگران عصر خود بیش از پیش کوشیده و به ترقی علم و معرفت زیاده پرداخته است و از عصر اعلیحضرت تیمور شاه بسا اشخاص را می شناسیم که با داشتن وظیفهٔ جدا گانه عسکری که حیات عزیز شان را وقف خدمات وطن نموده بودند از فیض استعدا د فطر ی و تربیت های عالی از ذوق جبلی سخن سرائی بی بهره وعاری نبوده اند چنانچه اکثر شعراء نامور آنوقته چه از اعاظم دربار وچه از اخلاف والاتبار او که از اسماء سامی آنها بعد ازین فصل ردیف بسته ایم ملاحظۀ آثار ایشان به نور نگاه ابنای علم دوست و هنر پرور امروز وطن می افزاید اينك در ضمن نگارش خود از نمونهٔ اشعار اعلیحضرت تیمور شاه درانی و معا صرین دربار علم پرور او با عتبار رتب رسمی از سخنوران عصر سعادتحصر شان متذکر احوال شده به شرح سوانح و درج اشعار ایشان مبادرت می ورزیم : افرادی که از مقاطع غزلهای اعلیحضرت تیمور شاه درانی انتخاب شده است : شکوه از کو کب اقبال ندارم تیمور تخت شاهی بود از طالع فیروز مرا *** میکنم تیمور دائم شکر احسان خدا داده تخت سلطنت آن ذات بی همتا مرا *** لشکر بخت من از همت عالی تیمور سوی شهری که رخ آورد بهر باب گرفت *** شاه تیمور جها ن د ر نظر همت من کمتر از دور خط دائرۀ پر گار است *** ند ارم با ك از قصد رقیبان که از دشمن نه اندیشد به دل مرد <۱۹۹>