Page 238

و - خراج را ببازوی چپ می بست وجیغۀ مکلل به جواهر بفرق اسپش نصب میکرد و چون شخص کوتاه قد بود کرسی بصورت صندلی برای اعلیحضرت موصوف ساخته بودند که در تمام کناره های آن دانه های الماس و جواهر قیمت دار نشانده بودند که در وقت سوار شدن به اسپ آنرا بزیر پایش می گذاشتند یعنی طرز لباس وزینت پسندی اعلیحضرت تیمور شاه به عصر پدر نامورش اعلیحضرت احمد شاه کبیر مغایرت کلی داشت ولی با آنکه شخص عیاش وراحت پسند بود در امور کلیه سلطنت نیز با خبر و از تمامی امور مملکت وارسی میکرده وشیوهٔ عدالت را هیچگاه از دست نمی داد و از احوال رعیت وسپاه همیشه آگاه و به عرائض اهالی متوجه بوده و در شیوۀ پادشاهی هم از نوع فیشن و تزئینات در امور لباس و خوراک وغیره نیز مائل بوده ووضع سلطنتی را در همه قسمت ها متغیر نساخته و به طنطنه خسروانه میپرداخت و با وصف آن طرز زندگانی اعلیحضرت تیمور شاه نظر بایجاں وضع سلطنتی خیلی عادی بوده و چیزی که به عیاشی و استراحت طلبی او نسبت شده تنها وضع بی آلایش اعلیحضرت احمد شاه بود که حیات بی تکلفی داشته و هیچ به زینت لباس خسروانه مثل سائر شاهان معاصر خود طرفدار نبوده و تغییر این وضع در عهد تیمورشاه به ذهنیت مردم چنان جا گرفت که اعلیحضرت موصوف را به صفت عیاشی بی مثال دانستند والا در امور زندگانی او بطوری که رقم شد مفرط از طرز معاشرت يك پادشاه ذیجاه نبوده و به وضع عادی سلطنتی می پرداخته : [ ص ٣٥-٤٤ سراج التواريخ و صفحات دپښتو تاریخ در مباحث عهد تیمور شاه ] . فصل (٢٤) تشریفات سلطنتی تیمورشاه اعلیحضرت تیمور شاه در مواقع تشریفات سلطنتی بدستور پاد شاهان گذشته خود در پیش و شهزاده سکندر نظر به خوردی او که محبوب پدرش «۱۷۹»