Page image — the source of record
Machine transcription
چندال باشی
در اعصار پیشین که رواج پاپوش به صورت کفش و پیزار وغیره در طبقات
عالی عصر هم رواج داشت و در نشیمن گاهها میز و چوکی وجود نداشت
کفش های اعاظم دربار پادشاهی و سائر رجالی که به حضور پادشاه
سرو کاری داشت کفش و پیزار آنها در کفش کن گذاشته میشد .
آمر دربار آنوقته از حیث انتظام حضور پادشاهی شخصی را بنام
چندال باشی در تحت اثر داشته و چندال باشی را چندین نفر چندال به تحت
اثرش بود که یومیه موظف حفاظت پاپوش های مراودین حضور پادشاهی
عصر بوده و به آن وظیفه می پرداختند و با آنکه چندال باشی و چندال در تشکیل
دوائر دربار آنوقته حقیقت داشت مگر اشخاص عامل از حیث پستی وظیفه
شناخته شدند .
میر آخور باشی
شخصی که در رأس امور حیوانات نقلیه آنوقته ریاست میکرد. مثل مدیر
نقلیه امروزه جمع و خرچ مصارف خوراکه حیوانی را از قبیل جو و کاه
و معاش مستخدمین کمند های خاصه وغیره را پاسبانی کرده و در هنگام
سفر هکذا اسپهای خاصه سواری و بارگیر پادشاهی را حمایه و زعامت مینمود
طبعاً به زیادت افراد لشکر منظم تنخواه خوار و اسپان خاصه سواری و بارگیر
شاهی عده مهتر وغیره نیز در تحت اثر او به همان اندازه بود و شخص میر
آخور باشی تنها به اداره اسپان خاصه شاهی و بارگیر او می پرداخت سوای
اسپان سواری افراد لشکر و افسر های قومی که خود آنها مکلف امور
حیوانی بارگیر خود بوده و به شخص میر آخور باشی [ یعنی مدیر نقلیه ]
و شاطر باشی احتیاجی نداشتند : ناگفته نماند که در عصر سدوزائی برای
« ١٤٠ »
تاریخ تیمورشاه ( ۷۰۰ ) جلب ) عبد اللطيف ج عزیز الدین ر غلام حیدرن رجب علی ۵ ۲۰ - ۳۴
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.