Page 133

همدر انجا که به فاصلهٔ ٣۵ گروه جانب شرق جنوبی ملتان واقع است آگاه شده و لشکر قراولی اعلیحضرت تیمورشاه که جانب بهاولپور ره نورد بود داخل آن شهر شده دست تاراج کشوده و بسیاری از عمارات آنجار اطعمهٔ حریق نمودند و خود اعلیحضرت تیمورشاه از عقب لشکر خود در رسیده بقیة مال و منال بهاول خان را ضبط دیوان خاص فرمود و سردار جهان خان ایوب زائی فوفلزائی و سردار مدد خان اسحق زائی را با بیست هزار سوار امر نمود که سه روزه آب و علوفه برداشته و بهاول خان همدران قلعهٔ که قبلا پناه برده است محاصره نمایند و بعد سه شبانه روز لشکر تازه دم دیگری به همین ترتیب رفته و لشکر ما قبل از ان جزیرهٔ بی آب[ که سکونت ایشان از حیث نبودن آب دشوار است ]عودت نمایند، اما سردار جهان خان و مدد خان اسحق زائی قبل از بسر رسیدن سه شبانه روز موعوده بقوة افراد عسکر اول چاه آب حفر نموده و احتیاج عسکر را ازین حیث رفع نمودند و بعداً قلعهٔ را که پناه گاه بهاول خان مذکور بود هدف گلولهٔ توپ قرار دادند و از کثرت گلوله باری آتش به[جبه خانه] اندرون فعله[که آنکاه قورخانه نامیده میشد] افتاده از صدمهٔ اصابت گلوله های توپ و انفلاق ذخیرهٔ باروت یکطرف دیوار قلعه ویران شده و لشکر شاهی یورش برده قلعه را فتح و تمامی اموال بهاول خان را با خودش بدست آوردند و خود بهاول خان و پسرش نظر به عفو خواهی و تضرع ایشان از حضور اعلیحضرت تیمورشاه از قتل معاف گردیده و خراج آن محال را بذمه گرفته تعهد نمودند که همه ساله بکار گزاران وعمال پادشاهی رسانیده و علاوه تا قرار دادند تا موقعی که اعلیحضرت تیمورشاه بفرض سرزنش طایفهٔ سکهان متوجه لاهور شود با اقوام و او لس خود از هیچگونه معاونت خودداری ننمائیم و پس از موثق داشتن این میثاق از حضور اعلیحضرت تیمورشاه به خلعت و حکومت آنجا سرافراز شده و خود اعلیحضرت تیمور شاه حین معاودت بطرف ملتان علی محمد خان نام [خاگوانی] را که قبلاً بطور غلبه سوبهٔ ملتان را قابض شده و نواب شجاع خان سدوزائی خان خیل صوبه دار «٩٢»