Page image — the source of record
Machine transcription
وشاه از هجوم آن گروه شرارت پیشه هراسیده بزیر عمارتی که طرف جنوب
بالاحصار واقع بود زینه نهاده و بدسته غلامان و غیره محافظین اطراف بالاحصار
امر نمود که بقتل آن گروه بپردازند حسب الامر شاه ایشان بقتل آنها پرداخته
وحتی بعضی مردم شهری را بی گناه از حیث شباهت لباس به شهادت رسانیدند
وجمعیت مفسده جویان را به مسافت هفت کروه راه تعقیب کرده و در طول راه درحین
گریز ایشان را مقتول ساخته و از پیش راندند و از کثرت اجساد مقتولین در صحن
قلعه و حوالی سرایپردۀ شاهی جای پا نهادن نبود و تعداد مقتولین بالغ بر شش هزار
میشد و خود فیض الله خان خلیل نیز با پسرش گرفتار و بقتل رسید ند .
شخص دیگری که پیر زاده میان محمد نام داشت بن شیخ عمر ساکن
چمکنی که او نیز از دسته مخالفین تیمور شاهی بود
از سبب او حکم تاراج قریه چمکنی صادر شد . وپس از اندك
غارتی به شفاعت سرداران درانی از غارت و تاراج آن قریه مانع شدند و یاقوت
خواجه سرا که در این فتنه شريك و بافیض الله خان خلیل عهدست وعلاوة
از حصه در قلعه الی محل استراحت تیمور شاه به غرض رهنمائی دشمنان
برنج پاشیده بود به مکافات این کردار پس از گرفتاری بحکم شاه از
زندگی محروم گشت و خود اعلیحضرت تیمور شاه پس از خاموش ساختن
آتش فتنه و فساد آنها همدرین سال از پشاور به کابل مراجعت نمود :
این واقعه را ملا فیض محمد خان مؤلف سراج التواریخ در زمستان
سال ۱۱۸۶ قمری وصاحب دپشتنو تاریخ در سال ۱۱۷۹ میلادی مینویسند ولی هیچ
ممکن نبود که پس از طی معاملات مقدماتی سلطنت و ورود او از قندهار
به کابل و انجام بغاوت عبدالخالق خان سدوزائی و پراگندگی اوضاع
مرکزی کابل این مسافرت در سال اول صورت گرفته باشد درین قسمت
قول هر دو مؤرخ مورد اشتباه است و اغلب گمان میرود که در سال دوم
وسوم سلطنت تیمور شاه این واقعه به ظهور رسیده است :
توضیح: در فرمان مورخۀ ماه صفر سال ۱۱۸۹ قمری که اعلیحضرت
«٨٦»
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.