Page 367

ـ ٣٦٢ ـ ( خواب شیخ شنوار ) برای بیعت از اقوام شنوار من اندر صحبت ایشان رسیدم که اندر ملك ما شخصی است عابد ز علم وزهد وتقوی کامیاب است شبی خوابی بدید و کرد فردا که یعنی ان امیر هر دو عالم بیک محفل نشسته همچو سلطان امان اللـه خان را يك جماعت که این کس رخنه در دین کرده پیدا مسلمانان دیگر را بان راه رسول اللـه بچشم خشم سویش بقدر ساعتی مدهوش افتاد دگر سیلی بزد بر روی ان شوم درین فرصت شدم از خواب بیدار که نخل دولت این شاه گمراه قضارا بعد یکمه یا چهل روز که بهر غیرت دین قوم شنوار سرایت کرد ان اتش بهر سو که از کاپيسا بصد خواری و خذلان درانجا خواست تا قد راست سازد دگر سیلی ز غیب امد برویش بکابل چون رسیدند اهل کبار ازانجا این روایت را شنیدم همیشه معتکف بوده‌ بمسجد که شغلش در عبادت یا کتاب است بما ان خواب فرخ را هویدا مکرم تر ز نوح جن و ادم بدورش جمع چند ین خلق ویاران بیاوردند حاضر پیش حضرت شده پیرو بائین نصاری دلالت میکند حیری همین شاه نگاه افگند و زد سیلی برویش وزان پس اندکی جنبید و استاد کشد در عرصه گاه خاک معدوم بتعبیرش چنین دل کرد اظهار همی افتد ز بیخ از قهر الله شد این اتش برویش شعله افروز علم برداشتند بهر پیکار فتاد اخر بدولت خانه‌ او بسوی قندهار او شد گریزان لوای سلطنت را بر فرازد بخاک افتاد جام ارزویش ( قفلو خواب مولوی مشرقی ) دگر يك عالم پرهیزگاری رقم فرمود چند ین اشتهارات که درکاپیسا بمن يك قطعه‌ ان نخست این نکته دروی بود مرقوم کسی در خواب اگر گوید دروغی حدیثی را بصدق قول خود باز وزان پس خورد مسوگند های بسیار که دون ان شاه اورنگ رسالت بگوا ز من گروه امتان را بجمع مولوی ها نام داری فرستادند بهر ملك و ولایات رسید و خواندمش پیش عزیزان که هست این مسئله بر خلق معلوم مسلمان یش را نبود فروغی دران بنوشته وخود داده ابراز که در خوابم نه از کذب است اثار مرا در خواب کرده این هدایت تمامی مردم افغانستان را