Page 248

− ٢٤٥ − وازهار ـ اثمار ـ اشجار طيور ظلمات انوار وغيره چيز ها هرانقدر معلوماتيكه شامل است در هيچ يك تناقضی واقع نيست واين كلام مجيد از كافهٔ معايب منزه ومبر است و بحسن نظم وبيان از مشابهت بتمام اساليب خارج ٠ وقبل ازاين در اعصار گذشته برای هيچ يك از انبيای كرام ما تقدم بمثل اين كلام مندرجه از كتب وجه از صحائف كه در فصاحت وبلاغت كثرت احكام برنابر توان عظيم باشد از طرف حضرت رب الارباب نازل نشده است يعنی بلاغت وفصاحت فرقان عظيم در فوق بلاغت فصاحت تورات حضرت موسی وزبور حضرت داود وانجيل حضرت عيسی عليهم الصلوات والسلام است تا چه رسد بقصائد عربيه وخطب بدويه قرائت وتلاوت اين قران شريف مقدس ما را در نفوس تاثير ياملاحتی ودر اقواق عذوبت يا فرحتی بوده در قلوب محبوب ودر اسماع مرغوب است هر قدر كه تلاوتش تكرر يابد حلاوتش بحمان درجه زياد وشيرينی اش جانفزا ميگردد خاصتا در زمان سعادت بعناد : صوت چه خوشست طوت قران زتو دلربا شنيدن ـ برخشخا؟ارمكردن سخن خدا شنيدن كه از لسان نهر رمان حضرت ختمی مرتبت (ص) سامعين ـ با سعادت می شنيدند قلب شان مانند مرغ نيم بسمل بخون می طپيد مآر روحشان حسرشان بيك ذوق قدسی مالامال وبيخود يك حالت روحانی عجيبي حس ميكردند كه نمپروای خوردن ونعتم اشاميدن برايشا مييود زيرا از هر جهت غذای ـ روحانی وجسمانی شان ميگرديد ٠ پس نسبت بقران عظيم كع در رای اينهمه صفات جليله وعليه است اين اتفاق وتصادفی واقع شد گفتن ويا بمنظور يك ادعای ابلهانه قيام كردن غير موزون ومناسب واز طرف هيچ يك از ارباب عقل سليم وفكر صحيح تصديق نشدنی است فصحا وبلغائيكه در باب حضرت قران تامل فرموده و نظر باين تامل محاكمات فكری ودمانی واجتماعی اجرا داشته اند بالاخر با كمال نصفت وحقانيت بحقيقت و قدسيتش اعتراف و به پيش عظمت واعجاز ان سر تسليم خم كرده اند ٠ راجع و دائر بقران عظيم كهمويد حضرت پيغمبر ذيشان ما محمد (ص) بوده بذات سامی شان وحانيت دين اسلام معجزه با هره بوده وهست سلسله استدلال را تا اينجا كشانيديم از واسطه اعجاز ان در فصاحت وبلاغت كه مظهر هدايت ارباب دين وعرفان شده است يك خيل وتود ه زيادی از نوع بشر بشاهراه اسلاميت امده اند يعنی يك قسم از اقوام كه تصديق رسالت احمديه (ص) فرموده اند تنها مفرو اوردگان به بلاغت وفصاحت حضرت قران معظم اند وقسم ديگر هم كه سعادت ايمان يافته اند محتويات ومشتملات فرقانی را اعجا زدانسته و بان اعجاز سرفرو كرد ه قبول دين كرد ه اند اعجاز حضرت قران خواه باعتبار فصاحت وخواه بجهت محتويات عاليه مبحوثه ان يعنی دو طريق استدلاليكه بيان گرديد در زمان ماضی سبب هدايت شده وبرای اينكه خيلی سهل السلوك نقشه ه امده است حالا هم ما ان نور هدا (اهتدا) در تنور كردن است وبد يهيست كه ازاين دو طريق