Page image — the source of record
Machine transcription
۲۳
رویائی صادقه
شبی خفته بودم، دیدم شخصی نورانی آمده روی برمن
کرده وقال کم لبثت ۔ چند مدتست خواب رفته گفتم
(لبثت یوماً او بعض یوم ۔ یکروز یا بہره از روز را)
گفت دبل لبثت مأته عام ۔ بلکہ صد سال است که در
خوابی، اما من تعجب دارم که چرا بعوض صد و بیست سال
صد سالی فرمود۔
سپس ناگاه خودم را در شہری بزرگ دیدم کہ
باز همان شخص آمد و پرسید، (کجائی ہستی) گفتم به الحمدلله
(ایرانی) ہستم، ہمان ایران کہ ذکاوت کیومرثش،
شجاعت بهرامش، فراست جمشیدش، صلابت
کیخسروش سطوت فریدونش عدالت نوشیروانش، غیرت و
مهابت نادرش، رافت و جہانگیری شاہ
عباسش، عقل و سیاست امیرکبیرش، مظالم بیست و
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.