Page 116

۱۰۹ دردمند مرا با نظر مسرت نگاه کرده و لذت می بردی من نیز نگاه کار عشق دانسته هرگز بـتو واشک های رقیق تو بلکه بتمام ملاحت و خوشگلی هایتـو اعتنا نخواهم کرد .. تو درست . در دقائقی عرق افسوس و پشیمانی را در جبین تابناک خود احساس مشاهده می نمائی که من در همان دقیقه میخواهم شدید ترین نفرت های قلبیه خود را بتو ارائه داده و تمام احساسات محبت انگیزت را با دیده بیقدری نظر کنم آه ، چهرهٔ قشنگ و دل فریب را که اکنون مانند فرشتگان منظره رحمت آمیزی بخود گرفته بمن نشان مده و دست سرد و بی روحم را از میان پنجه های پر حرارت و انگشتان ظریف عشق انگیزت رها کن و پیش ازین چشم های هاله و رونیم کشودهٔ مرا که مانند چراغ بی