Machine transcription
۹۵
و تیر و کمانش و گرزن و اسپ سواریش داد
سخنوری میداده اند .
قصیده عبارت بوده از یک عده ابیات که غالباً
شروع میشده است بتغزل یعنی تعریف خط
و خال و قد و قامت وزلف و بناگوش و غیره
و غالباً اسمی از ترکان خطا و کشمیر و کاشغر
که دران زمان از مواهب سلاطین فراوان و
ازان بوده است برده می شد، پس از فراغ از
تغزل تخلص بوده است، یعنی گریز و شاعر باید
درینمقام نهایت استادی بخرج بدهد که انتقال
از تغزل بمدح بطور مناسب و مطلوبی باشد، آن
گاه قسمت مدح شروع شده، و از هیچگونه اغراق
و مبالغه کوتاهی نمی شد، و هرچه تملق آمیز تر
بهتر، آنگاه نوبت حسن طلب می آمد. که شاعر بنحو
لطیفی باستحقاق خود اشارت کند، و ممدوح را متذکر
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
