Page 397

شرا لجم حصه چهارم ۳۹۲ به نصیب بوده است و اضافه برین دیگر جرمی ندارم که فرزند سام می باشم - شما می بایست که با خدا میجنگیدید که وی چرا مرا بخاندان تو خلق فرموده - خیر بهر قسمیکه من بزرگ شده ام و بهر صورتیکه من هزار هنر و قابلیت و زور و قوت و تاج و نگین را حاصل کرده ام ازان صرف نظر - اکنون رجا میکنم که شما ازین اراده خویش باز آمده خاندان محبوبه مرا بر باد مکنید اینک سر من حاضر است اولاً آن را با تیغ بیدریغ بر زمین بیفگنید لکن درین مسئله قصور کابل چیست ؟ شما قصد ویرانی آن را چطور نموده اید : ؎ ز مادر بزادم بینداختی بکوه اندرون جایگه ساختی نه گهواره دیدم نه پستان شیر نه از هیچ خویشی مرا بود ویر ترا با جهان آفرین بود جنگ که از چه سپید و سیاه است رنگ ز ماژندران هدیه این ساختی هم از گرگسان را بدین تاختی که ویران کنی کاخ آباد من چنان داد خواهی همی داد من