Page image — the source of record
Machine transcription
قواعد فارسی اول ۴۰
مفرد شخص سوم می باشد. مثل از: نوشتن، نوشت.
بعد ضمائر متصل فاعلی را بآخرش پیوست کرده این
جور صرف می کنیم: مفرد جمع
صرف ماضی مثبت معلوم از (نوشتن)
شخص اول نوشتم . نوشتیم
شخص دوم نوشتی نوشتید
شخص سوم نوشت نوشتند
۸۰ - هرگاه فعل مثبت را منفی سازند؛ حرف (ن) را در اولش
در آورند. مثل از نوشت: ننوشت.
تصریف ماضی منفی معلوم از (نوشتن)
مفرد جمع
شخص اول ننوشتم ننوشتیم
شخص دوم ننوشتی ننوشتید
شخص سوم ننوشت ننوشتند
۸۱ - فعل مجهول؛ باستعانت فعل (شد) ساخته شود؛ وقتی
که خواهیم فعلی را مجهول؛ سازیم؛ اسم مفعول همان
فعل را گرفته بعد صیغه مناسبی را از فعل شدن (۱)
باو ملحق می نمائیم. مثلاً از (نوشت) ماضی مجهول میسازیم
۱- شدن را فعل اعانه می گویند. و فعل اعانه آنست که باستعانت
او فعل دیگر صرف شود و بواسطه شدن نیز جمیع صیغه ہاے
مجهول افعال؛ صرف می گردد.
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.