Page 84

سیر نبویه ۷۵ فدیہ گرفتہ شد . نقل است: کہ چون صحابہ رض مشغول فدیہ گرفتن شدند؛ جبرائیل علیہ السلام آیت : مَا كَانَ لِنَبِيٍّ أَنْ يَكُونَ لَهُ أَسْرَى الخ) نازل شد . یعنی سزا وار نیست، ہیچ پیغمبری را کہ او را اسیران باشند از کفار و فدیہ بگیرد .) . حضرت صلعم فرمود : بہ تحقیق کہ بہ سبب راضی شدن فدیہ عذاب اصحاب بر من عرض کردہ شد ازین درخت رو بہ درختی کہ در انجا بود اشارہ کرد نزدیکتر؛ واگر عذاب فرود میآمد، ہیچ کسی ازان نجات نمی یافت ، اِلّا عمر بن خطاب و سعد بن معاذ؛ کہ ہر دوی ایشان بہ فدیہ راضی نبودند غیر از کشتن . ( غزوهٔ بنی قینقاع ) در نصف شوال ہین سال روز شنبہ این غزوہ واقع شد و سبب آن این بود کہ طایفہ از یہود کہ عبد اللہ بن سلام رض از ایشان بود و از ذرّیہ یوسف صدیق علیہ السلام بودند در مدینہ منورہ سکونت داشتند. چون رسول صلعم از مکہ بمدینہ تشریف فرما شدند با ایشان باین شروط عہد کرد؛ شما اعانت دشمنان ما را نکنید. اگر بر ما ہجوم آوردہ شد نصرۃ نمائید ؛ ما متعرض شما نمی شویم . ایشان شروط را قبول کردہ بودند.