Page 35

۲۶ سیر نبویه تا بآیت سجده رسید و سجده نمود! آنگاه فرمود: ای ابوالولید شنیدی آنچه شنیدی اکنون هر جا که میخواهی برو ! عتبه بر خاست و نزد جمیع قریش آمد . گفت : والله کلامی شنیدم که مثیل آن هرگز نه شنیده بودم. بخدا که این کلام به سحر و کهانت و شعر ، هیچ نسبتی ندارد! ای جماعت قریش! سخن مرا بشنوید و متعرض او مشوید و او را بگذارید که بکار خود مشغول باشد بخدا سوگند که این کلام او را شان عظیم خواهد بود؛ اگر سائر قبائل عرب بروی غالب شدند مقصود شما بی زحمت حاصل شود ؛ و اگر غالب شد ؛ ملک او ملک شما و عزّ او عزشماست آن زمان سعادت مند ترین مردمان شما خواهید بود! قریش گفتند : ای ابوالولید ، بزبان خویش ترا سحر کرده است عتبه گفت : رای من این بود که گفتم شما هر چه میخواهید چنان کنید ! چون قریش دانستند که محمّد صلعم در کار خود ثابت قدم است و از سب آلهه منع نمی شود در ایذا و اضرار زیاده میکوشیدند و اصحاب آن سرور ص را تعذیب می نمودند. و چون به سبب حمایت ابو طالب به حضرت محمّد صلعم دست نداشتند ! و اشراف و کبار صحابه را بواسطهٔ قبیله ایشان ایذا نمیتوانستند ، لہٰذا اتفاق کردند باین که هر جا عاجز و فقیری باشد که قبیله و عشیره نداشته تعذیب نمایند چنانچه