Page image — the source of record
Machine transcription
٢٥٥
نظامی عروضی ، نظامی گنجوی ، شمس الدین خراسانی ، سوزنی
ابوالمعالی (مجمع الفصحا در دیباچۀ خود بسیار نامهای شعرای
سلجوقیۀ دیگر را نوشته)
این دور چند خصوصیات قابل لحاظ دارد .
اگرچه شاعری این دور بیحد ترقی نموده بود ولی این ترقی صرف
بحیثیت فن و مضمون بوده لیکن زبان شاعری تاهنوز کاملاً
شسته نشده بود -
شاعری فارسی در سامانیه اساس گرفت و در عهد غزنویه باوج
کمال رسید مراکز این خاندانها بخارا، وغزنی بودند که زبان مادر
آنجا یا ترکی بوده یا فارسی واکثر شعرای شان از جاهای بودند که از
مرکز اصلیۀ ایران یعنی شیراز، اصفهان، نیشاپور فاصله داشتند
فرخی ، سیستانی بوده ومنوچهری بخاک دامغان تعلق داشت
وعسجدی ، ودقیقی از مرو بودند -
البتہ وقتیکه سلجوقیها نیشاپور را پای تخت خود قرار دادند
شاعر بهم در مردمانیکه زبان اصلی ایرانی داشتند قدم بنهاد اینست که
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.