Page image — the source of record
Machine transcription
٥٣
در بر گرفته است، ازین هویدا شد که مضمونیکه بیک لفظ مجنون ادامیشود بصفحات بسیار هم اداشده نمیتواند بناءً علیه مانند این طرز اسلوبی نیست که برای اظهار نمودن غرور و ناز عاشقانه موزون تر شده بتواند -
٤- اکثر حکما خیال میکنند که حقیقت و نیز غرض و غایتعالم معلوم شدنی نیست صرف اینقدر میدانیم که چیزی هست لیکن این امر کو چیست؟ چرا هست؟ چسان هست؟ هیچ معلوم نیست - اکثر شعرا این خیال را بطرزهای مختلف بسته اند لیکن خواجه حافظ میفرماید -
کس ندانست که منزلگه مقصود کجاست این قدر هست که بانگ جرسی می آید
دستور است که در قافله بگردن یک شتر یا یا بوزنگهای بسیار آویزان میکنند ( مطلب این است که هیچ نمیدانیم که قافله کجا میرود و منزل مقصودش کجاست البته آواز یک زنگ می شنویم ) لفظ جرس را هم بصفت تنکیر آورده یعنی نشان جرس هم گم است که کجا و کدام سوست و کدام قسم است صرف یک آواز است که در گوش می آید و از ان اینقدر قیاس میشود که شایه یک قافله روان است خوبی این مضمون همین است که در هر چیز ابهام و اشتباه باشد و درین شعر این وصف بغایت درجه کمال موجود است -
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.