Page 36

۲۵ و اختیاری ندارم، در یک موقع تقریری راجع باین مقاصد نموده اند که بعض فقرات آن لایق نوشتن است : انما انا و مالكم كولى اليتيم ان استغنيت مرا در مال شما و یعنی در بیت المال بمقدد حق است استعقفت وان افتقرت اکلت بالمعروف که ولی یتیم را است در مال او اگر دارنده باشم چیزی لكم على ايها الناس خصال فخذونی اگر فقیر شوم بقدر حکم قرآن میخورم ای مردمان شمارا بها۔ لکم علی ان لا اجتبی شیئا من بر من حقوقهای متعد دست که می توانید بمطالبه حقوق خراجكم ولا مما افاء الله علیكم الامن مرا بگیرید یکی اینکه چیزی از مال شما برای خود نگیرم وجهه ولكم على اذا وقع في يدی کان لا و نه از غنایم که خدایتعالی برای شما داده مگر بقدر حق خور یخرج منی الا في حقه ولكم علیَّ و بر من است که مالیه شما را که بدست من برسد ان ازید فی اعطیا تکم واسد ثغورکم بیجا خرج نکنم و برمن است که جیره روزیه شما را زیادت ولكم على ان لا القيکم فی المهالك بیت المال زیادکنم دثور شما محکم کنم و شمار در ملک میندازم شخصی در یک موقع چند بار حضرت عُمر را مخاطب کرده گفت اتق الله یا عمر یعنی ای عُمر از خدا بترس، یکی از حاضرین او را منع کرده گفت بس است بسیار شد. حضرت عُمر فرمود بگذار که بگوید اگر این گروه نگویند هیچ خیر است و ما قبول نمیکنیم، ظهور همچنین سخنها ازین بود که حدود اختیارات حکومت