Page 307

۲۹۶ ولكن لم يكن يقسمه بينهم على التسواء بين لیکن دولتمندان و غریبان را برابر تقسیم نمیکرد اغنيائهم وفقرائهم ولا كان يقسمة و نه بقسم ميراث تقسیم میداد، بلکه بصرف شان قسمة الميراث بل كان يصرفه فيهم موافق مصلحت و ضرورت میرساند، یعنی مجردها را بحسب المصلحة والحاجة فيزوج منهم تزويج می نمود، و قرضداران را از قرض خلاص اعزبهم ويقضي منه عن غارمهم میکرد، و غریبان و محتاجان را بقدر حاجت ويعطى منه فقيرهم كفايته . عطا میکرد . ازین واقعات اول این ثابت میشود که در لفظ ذوی القربی تعمیم نیست ، ور نه بنی نوفل و بنی عبدالشمس را نیز آنحضرت صلعم باید حصه میداد، چراکه آنها نیز با حضرت رسول قرابت داشتند دوم اینکه تمام افراد بنی هاشم و بنی عبدالمطلب را حصه مساوی نمیداد . بروایات صحیحه ثابت است که حضرت عمر حق بنی هاشم و بنی عبدالمطلب را بر حال ماند مگر در دو سخن مخالف بود، یکی آنکه قبول نداشت که پنج یک خمس کاملاً حق ذوی القربی است، دیگر اینکه خلیفه وقت می تواند بلحاظ ضرورت و مصلحت وقت در تقسیم کمی و بیشی نماید،