Page 274

۲۷۳ وَقَدْ كَانَ عمر من وحِله تخطی الصاحب علی فاروق اعظم از بیم آنکه مباد صحابه درروایتی که از پیغمبر منع کردن رسول الله يا عمر مسلم ان يقلوا الرواية میکنندغلط کنند ازپیغمبرخودکم روایت کنند ازکثرت روایت عن نبيَّهُمْ ولئلا يتشاغل بالاحادیث و تا بشغل احادیث ازحفظ قرآن باز نمانند. از قرظ عن حفظ القرآن ، عَنْ قرظة بن كعب ابن کعب روایت است که چون عمر مرا بجانب قَالَ لَمَّا سَيَّرْنا عُمرالى العراق مَشَی معنَا عراق فرستاد بامن مشایعت نمود وگفت میدانی چرا عُمر وَقال اتدْرُونَ لِم شَيَّعْتُكُمْ قَالُوا نَعَمْ همراه تو برآمدم گفتیم بلی برای عزت ما فرمودبلی ولی مُكرَمهُ لَنَا - قالَ وَمَعَ ذلِكَ فَإِنَّكُمْ تَاتُونَ اصل غرض اینست که شما بجائی میروید که آوازاِهاليْ اهْلَ قَرْيَةٍ لَهُم دويُّ بالقرآن كدويِ درقرائت قرآن بمثل آواز زنبور شده است النخل فلا تصدوهُم بالاحادیث فیشتغلوا که مگس میکنند پس شما ایشان را بواسطهٔ شغل احادیث جردوا القُرْآن وَاقلوا الروايَة عَن رَّسُولِ ازقرآن منع نسازید وقرآن را بحدیث نیامیزیدازپیغمبر الله وانا شريلكم فلما قدم قرظَه قالوا کم روایت کنید ومن شریک باشم و چون قرظه بعراق آمد حدّثنا فَقَالَ نَهانَا عُمر، عن ابي سَلمَة عن مردم گفتند برای ما حدیث بیان کن قرظه گفت مِرا عُمَر منع ابی هُرَيْرَةَ - قُلْتُ لَهُ -كُنتَ تُحَدِّثُ نموده است، ابوسلم میگوید که من از ابو هریره پرسیدم فی زَمانِ عُمر هكَذَا فَقَالَ لَو كُنت احاديث كه تو درزمان حضرت عمر نیز بدینقسم حدیث روایت میکردی في زمانِ عُمر مِثْلَ ما اُحَدِّثُكُمْ لَضَرَ بي مَخففَة گفت اگر روایت بدینقسم در زمان عمر میکرد هرآئینه مرا عمر دره میزد