Machine transcription
۲۲۰
عموماً مسلم است که صفت جوهر شناسی از همه بیشتر داشت، و از نتیجه
باشخاص قابل و قابلیتهای مختلف شان واقفیت مالاکلام پیدا نمود
انتخاب عمده عهده داران سلطنت و عهده مناسبی بلحاظ قابلیت بهر کدام داد در فن سیاست و انتظام
چهار کس بودند که نظیر نداشتند یعنی امیر معاویه، عمرو عاص و مغیره ابن شعبه
و زیاد ابن سمیه، ایشان را بخدمات بزرگ ملکی مامور نمود، حقیقة مصر
و شام و کوفه را بجز این اشخاص کس بحوزه ضبط نمی توانست آورد.
برای مهمات حربیه عیاض ابن غنم، و سعد وقاص، و خالد و نعمان
ابن مقرن و غیره را انتخاب نمود، عمرو معدیکرب، و طلحه ابن خالد اگر چه
در سپاهیگری و پهلوانی بسیار کامل بودند اما فوج را جنگانده نمیتوانستند،
از نتیجه در خصوص هر دو حکم شد که در هیچ حصه فوج افسر مقرر نشوند، زید ابن ثابت
و عبدالله ابن ارقم را که در انشا و تحریر مستثنی بودند مدیر تحریر مقرر نمود
قاضی ابن شریح، و کعب ابن سور و سلمان ابن ربیعه و عبدالله ابن مسعود را
که در فصل قضایا ممتاز بودند خدمت قضا داد غرض هر کس با هر کاری که
مقرر کرد گویا برای همان کار آفریده شده بود، مؤرخین اقوام غیر نیز برین امر
اعتراف دارند یک مورخ مشهور عیسوی می نویسد، عمر سرداران فوج
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
