Page 55

(٥٤) كرده و صدای خود را بهتر بمارسانيد ، ولی او هم بدبختانه از مادر خود اثری ندیده و باز خود را به ته آشیانه کشیده به برادر خود ملحق شد ، هريك بنوبة خود این کار تکرار نمودند ولی افسوس که تمام بی فائده ومایة يأس بود صدا رفته رفته ضعیف می شد و کم کم دیگر هیچ شنیده نشد ، گویا اکنون بجای صدای ضعیف جان شیرین از گلوی این چوچه های معصوم در کار بیرون آمدن است . - خوبست برویم به بینیم این مادر ولگرد چرا بچه های خودرا در انتظار گذاشت که بمیرند ؟ ! چه کاری او را سرگرم واز بچه های خود غافل کرده است ؟ ! آه مادر بیچاره ! چه منظره دلخراش ! ای انسان سبع و از گرگ و پلنگ درنده تر ! ! این مادر قشنگ ( كبوتر بى گناه ) يك ربع پيش میخواسته است - چوچه های خود را از انتظار درآورد ، ولی انسان متمدن برای هوای نفس وتفريح خاطر او را ازجان شیرین محروم ساخته واکنون با چهره بشاش وظفر مندی زخزمه کنان بالهای این کبوتر قشنگ را گرفته و به سمت عمارت