Page 63

۶۰ سنگ بیک چشم زد از کان غیب صد گہر سفته برآرم ز جیب طعمه من کرم شکاری چرات منزل من بر سر خاری چرات باز بدو گفت همه گوش باش بازی من بنگر و خاموش باش سنگ شدم کارشناس اندکی صید کنم و باز نگویم بکی رو که توئی شیفته روزگار زانکه کنی کار و بگوئی هزار منکه به صیدیم این صیدگاه سینه کبکم دهر از دست شاه چون تو همه زخم زبانی تمام کرم خور و خارنشین والسلام حکایت در بنای ایوان کسری معماران نزد انوشیروان شدند که تا ساحت خانه فلان همسایه بر ساحت ایوان افزوده نگردد شروع کردن را نشاید اما مالک آن بمعامله تن در نمیدهد