Machine transcription
۵۲
حکایت
افلاطون حکیم را گفتند چون با همه اخلاق کریم و طبع سلیم
فلان محتشم را تعظیم نمودی و چنانکه جایگاه اوست
حرمت نگذاشتی با آنکه ترک ادب مرحکیمان را زشتے
نماید که جاهلان را گفت در آنچه مشهود داشته اید حقیقه است
که ضرورت مستلزم ادای آنست و صاحبدلان را
اینمعنی مسلم است که امثال ایشان بندگانند غضب
و شهوت را و این هر دو بندگان منند و باتفاق
بنده خود را اطاعت نمودن سزاوار نیست
و بزرگان در حق مطاوعان این اوصاف گفته اند
من اطاع غضبه اضاء ادبه هرکه بارد خشم خویش کند ا، خودرا تباه کرد
من اطاع غضبه اضاء ادبه هرکه یاروی خشم خویش کند ادب خود را تباه کرده
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
