Machine transcription
۱۳۴
مثنوی
کسی را که آری بزنهار خویش نگهدار اندازهٔ کار خویش
بمردی حمایت از و وامگیر بمردانگی کار او در پذیر
یکی قطره آرد بدریا پناه ز صدر صدف سازدش تکیه گاه
بصد تربیت نامدارش کند یکی گوهر آبدارش کند
حکایت
حکیمی فرزند خود را وصیت کرد تا توانی در طلب علم و جمع مال
سعی بلیغ بجای آور که ابناء زمان از دو قسم بیرون نیستند اگر خواص اند
بجهته علم تکریم کنند و هرگاه عوام بسبب مالت تفخیم نمایند نظم
گر نشد مال رو تو علم آموز که بود نفع آن ز علم اولیٰ
مال فانی شود بگردش دور علم پیوسته است باقی ترا
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
